pidmand

Bağlanmayacaksın -Can Yücel

2012-02-03T15:14:00.000-08:00

belki de çerçevelettirip asmak gerek evin bir köşesine :)

Bağlanmayacaksın bir şeye
Öyle körü körüne
“O olmazsa yaşayamam” demeyeceksin
Demeyeceksin işte
Yaşarsın çünkü
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki
Çok sevmeyeceksin mesela
O daha az severse kırılırsın
Ve zaten genellikle o daha az sever seni
Senin O’nu sevdiğinden.

Çok sevmezsen çok acımazsın
Çok sahiplenmeyince
Çok aitte olmazsın hem
Çalıştığın binayı
Masanı, telefonunu, kartvizitini
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.

Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları
Mesela kuzey yıldızı
Senin yıldızın olacak
“O benim” diyeceksin
Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir şeylerin..
Mesela gökkuşağı senin olacak

İllede bir şeye ait olacaksan,
Renklere ait olacaksın,
Mesela turuncuya,
Yada pembeye,
Ya da cennete ait olacaksın.
Çok sahiplenmeden
Çok ait olmadan yaşayacaksın
Senin değillermiş gibi davranacaksın
Hem hiçbir şeyin olmazsa
Kaybetmekten de korkmazsın
Onlarsızda yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın
Çok eşyan olmayacak mesela evinde
Paldır küldür yürüyebileceksin
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin

Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi
Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat
İlişik yaşayacaksın
Ucundan tutarak..

Altı Desise

2012-01-30T05:20:00.000-08:00

-Hücumât-ı sitte nedir?

İnsan bu dünyaya imtihan için gönderilmiştir. Hayat baştan başa, değişik boy ve derinlikte bir imtihanlar zinciri olarak devam eder durur. İnsan tâ çocukluğundan başlayarak ruhunun bedeninden ayrılacağı ana kadar hayatının her karesinde bu imtihanlarla yüz yüzedir. Bediüzzaman Hazretleri, Hücumât-ı Sitte' adıyla Yirmi Dokuzuncu Mektubun altıncı kısmında, 'İns ve cin şeytanlarının altı desiselerini inşaallah akim bırakır ve hücum yollarının altısını da seddeder' diyerek bu imtihanların en tehlikeli olanlarını 'hubb-u cah, korku, tamah, ırkçılık, enaniyet ve tenperverlik' olarak tesbit etmiştir.

Şimdi Bediüzzaman'ın tespit ettiği bu hastalıkları yine onun perspektifinden icmalî olarak izah etmeye çalışalım.

Hubb-u cah; makam arzusu ve şöhret düşkünlüğü demektir. Bediüzzaman insandaki bu duyguyu, 'İnsanda, ekseriyet itibarıyla, hubb-u cah denilen hırs-ı şöhret ve hodfuruşluk ve şan ve şeref denilen riyakârâne halklara görünmek ve nazar-ı âmmede mevki sahibi olmaya, ehl-i dünyanın her ferdinde cüz'î, küllî arzu vardır. Hatta o arzu için hayatını feda eder derecesinde şöhretperestlik hissi onu sevk eder' diyerek hulasa eder. Hubb-u cah, kalbin üzerine zift çeken ve ruhu felç eden kötü bir haslettir. Gönlünü böyle bir hastalığa kaptırmış talihsizlerin, bakışlarının bulanıp yol ve yön değiştirerek çıkmaz sokaklara girmeleri her zaman ihtimal dahilindedir. Gerçi hubb-u cah dediğimiz bu virüsün her insanda az-çok bulunması tabiîdir. İşte bu itibarladır ki, şayet bu his, meşru bir zeminde tatmin edilme yoluna gidilmezse, kendini böyle bir duygu ve düşünceden kurtaramayanların, hem kendilerine hem de içinde bulundukları topluma zarar vermeleri kaçınılmazdır. Böyle bir zararın telafisi ise oldukça zordur.

İkincisi, korkudur. İnsan korkuyla iradesine kement vurarak onu gemleyebilir. Bilhassa günümüzde ehl-i gaflet, korku hissiyle insanları sindirmeye çalışmaktadır. Bediüzzaman 'İnsanda en mühim ve esaslı bir his, hiss-i havftır. Dessas zalimler, bu korku damarından çok istifade edip onunla korkakları gemlendiriyorlar. Bunlar avamın ve bilhassa ulemanın bu damarından çok istifade ediyorlar, korkutuyorlar, evhamlarını tahrik ediyorlar' deyip, meseleyi biraz da zaman ve mekân unsurlarıyla gözler önüne sermiştir. Hak ve hakikate inanmış bir sinenin bu marazdan kurtulması, ancak imanıyla metafizik gerilime geçip 'Bin izzetim, bin haysiyetim ve bin şerefim olsa da, hepsi bu uğurda feda olsun. Ölüm ancak Allah'ın elindedir.' kanaatleriyle aşılabilir. Zira kimseden korkmamanın yegane çaresi, korkulması gereken gerçek kaynaktan korkmakla mümkündür.

Üçüncü desise, tama'dır. Tama, bir şeyi hırsla istemek, açgözlülük ve doymazlık mânâlarına gelmektedir. Allah Resûlü (s.a.s.), 'Eğer âdemoğlunun iki vadi altını olsaydı muhakkak üçüncüsünü isterdi. İnsanın gözünü ancak toprak doyurur. Allah ise tevbe edenin tevbesini kabul eder.' sözleriyle tama'ın esiri olan insanların halet-i ruhiyelerini resmedip sunmaktadır. İnsan ancak, 'Yiyin, için fakat israf etmeyin.' âyetini kendine bir ölçü kabul edip, harcamalarını israfa varmayan bir ölçüde yaparak tama'dan sıyrılabilir. Ayrıca bazı kötü ruhlar, tama damarına girip inanmış sineleri kendi menfur emellerine alet edebilirler. Bediüzzaman, 'Ehl-i dünya, hususan ehl-i dalâlet, parasını ucuz vermez, pek pahalı satar. Bir senelik hayat-ı dünyeviyeye bir derece yardım edecek bir mala mukabil, hadsiz bir hayat-ı ebediyeyi tahrip etmeye bazen vesile olur. O pis hırsla, gazab-ı İlahiyi kendine celb eder ve ehl-i dalâletin rızasını kazanmaya çalışır' diyerek dikkatleri böyle bir tehlikeye çekmektedir.

Dördüncü husus, ırkçılıktır. Irkçılık fikri ilk defa Avrupa'da Durkheim ile başlamış ve sonraları da Devlet-i Âliye'nin sonunu hazırlayan âmillerden birisi olmuştur. Zira ırkçılık mülâhazasıyla sıbğatullah hakikatine mazhar olmuş milletimizi, Türk'ü Kürd'e, Kürdü Boşnağa, Boşnağı da Arnavut'a vurdurarak birbirine düşürmüşlerdir. İslâm, ırkçılığı dinin önünde tutan böylesi bir milliyetçilik anlayışına karşıdır. Evet İslâm'daki iman bağı sayesinde kabilecilik ve ırkçılık tamamen ortadan kaldırılmıştır. Ashab-ı Kirama bakıldığında birçoğunun farklı ırktan olduğu hemen müşahede edilir. Mesela Hz. Ebû Bekir Arap, Hz. Bilal Habeşli, Hz. Suheyb Bizanslı ve Hz. Selman ise Farslı'dır. Bunların hepsi farklı iklim ve farklı ulusların insanları olmalarına rağmen İslâm potasında birleşerek birbirleriyle kardeş olmuşlardır. Zaten 'Muhakkak ki Allah yanında en üstün olanınız, O'ndan en çok korkanınızdır.' âyeti bu hakikati belgeler mahiyettedir.

Yukarıda da ifade ettiğimiz gibi İslâm, bir yandan ırkı, dinin önünde tutan menfî bir milliyetçiliği reddederken diğer yandan da müsbet milliyetçiliği tesbit buyurmuştur.. tesbit buyurmuştur; zira soy-sop, milliyet ve kavmiyet de bir gerçektir. Ayrıca bu 'Ey insanlar! Doğrusu biz sizi bir erkekle bir dişiden yarattık. Ve birbirinizle tanışmanız için sizi kavimlere ve kabilelere ayırdık.', âyetinde yerini alan içtimaî bir vakıadır. Bediüzzaman da, bu gerçeği çok güzel bir şekilde teşhis etmiş ve bu teşhisini şu ifadelerle dile getirmiştir: 'Şu müsbet fikr-i milliyet, İslâmiyet'e hadim olmalı, kale olmalı, zırhı olmalı; yerine geçmemeli. Çünkü İslâmiyet'in verdiği uhuvvet içinde bin uhuvvet var; âlem-i bekada ve âlem-i berzahta o uhuvvet baki kalır. Onun için, uhuvvet-i milliye ne kadar da kavi olsa, onun bir perdesi hükmüne geçebilir. Yoksa onu onun yerine ikame etmek, aynı kalenin taşlarını kalenin içindeki elmas hazinesinin yerine koyup, o elmasları dışarı atmak nevinden ahmakane bir cinayettir.'

Beşinci desise; insandaki en zayıf ve en tehlikeli olan enaniyet (benlik) duygusudur ve insanın mahiyetinden ilk defa sökülüp atılması gerekli olan bir şeydir. Zira benlik anaforuna kapılan talihsizlerin, hak ve hakikati görüp bilmesi ve gözleri bağlı olduğu için de yoldan çıkmadan hedefe yürümeleri çok zordur. Bediüzzaman, 'Ey kardeşlerim! Dikkat ediniz, sizi enaniyetle vurmasınlar, onunla sizi avlamasınlar. Hem biliniz ki, şu asırda eh-i dalâlet eneye binmiş, dalâlet vadilerinde koşuyor. Ehl-i hak, bilmecburiye, ancak eneyi terk etmekle hakka hizmet edebilir. Enenin istimalinde haklı dahi olsa, mademki ötekilere benzer ve onlar da onları kendileri gibi nefisperest zannederler, işte böyle bir hâl, hakkın hizmetine karşı bir haksızlıktır. Bununla beraber, etrafında toplandığımız hizmet-i Kur'âniye, eneyi kabul etmiyor, nahnü (biz) istiyor.' sözleriyle bu şeytanî sıfata karşı bizi tetikte olmaya çağırır.

Altıncısı günümüzde ciddi bir maraz halinde hakka gönül vermiş yiğitlerin pek çoğunun ayağına dolaşan tenperverlik (rahata düşkünlük) hastalığıdır. Evet içtimaî ruhu uyandıran, insanları irşat edip onları hakiki insanlığa yükselten kendini hakikate adamış bu hasbî ruhlar, böyle yüce bir mefkure uğrunda kat'iyen tenperverliğe girmeden, maddî-mânevî her şeylerini feda etmeye hazır olmalıdırlar. Üsturevî mahiyette Hz. İbrahim'in servetiyle alâkalı anlatılan bir menkıbe vardır. Aslı olmasa da, faslı bize bir şeyler anlatır. Hz. İbrahim'in o kadar çok koyunları ve bu koyunların çobanları vardır ki, o kendi dönemi itibarıyla en zenginlerinden sayılır. Bu kadar geniş bir serveti peygamberlik mansıbıyla telif edemeyen -hangi mülâhazadan kaynaklanırsa kaynaklansın- meleklerden bazıları, 'Acaba peygamberlik mansıbıyla bunca servet nasıl te'lif edilir' şeklinde bir soru tevcih ederler. Cenâb-ı Hak da 'Bu servet onun gönlüne girmiş mi girmemiş mi gidin deneyin.' der ve bunun üzerine melekler, vahiy meleği Cibril-i Emin reisliğinde insan suretinde temessül ederek Hz. İbrahim'in yanına gelirler. Burada melekler onun duyacağı şekilde 'Subbûhun, Kuddûsün, Rabb'ül-melâiketi ve'r-rûh' diyerek mârifetlerini ifade ederler. Bu kelimelerin her biri, Cenâb-ı Hakk'ı takdis ve tesbih adına çok iyi seçilmiş kelimelerdir. Kalbi lahutî esintilere açık olan Hz. İbrahim, böyle bir tesbih duyunca çok hoşuna gider, 'Allah aşkına bu ne güzel şey!' şeklinde hayretini bildirir ve 'Servetimin üçte biri sizin olsun, dediklerinizi bir kere daha söyleyin.' der. Melekler bir daha söylediklerinde Hz. İbrahim, 'yarısı sizin olsun', bir kere daha söylediklerinde ise 'çobanlarımla beraber size köle oldum' karşılığını verir. Bunun üzerine Cibril kendini tanıtır ve 'Ben Allah'ın meleğiyim. Bunlara ihtiyacım yok, fakat Rabbim senin sadakatini göstermek istedi ve seni bizimle imtihan etti' der ve oradan ayrılırlar. Evet ak yolun hak yolcuları, rahat ve rehavet girdabına kapılmadan niyetlerinde sadece Allah rızası olduğu halde hep yollarına devam etmelidirler.

Hâsılı; Allah'ın sonsuz rahmetine karşı, O'na olan ümit ve teveccühü bir lahza olsun kaybetmeden, daima nazarlar O'na yönlendirilmeli ve murakabe hissiyle meşbû olarak hareket edilmelidir. Böylece aksiyon ruhu dumura uğramayacak ve 'Hücumât-ı Sitte'de zikredilen desiselere kapınılmadan, günahların hacaletinden ve ümit kırıcılığından sıyrılıp af kevserlerinden kana kana içerek ruhlara inşirah veren sonsuz rahmetlere ulaşmak mümkün olacaktır.

kaynak

Diziler

2012-01-07T07:51:00.000-08:00

[yerli]

Ezel

Behzat Ç.

Avrupa Yakası

Hatırla Sevgili

Kurtlar Vadisi Pusu

Leyla ile Mecnun

Yağmurdan Sonra

[yabancı]

Avatar: The Last Airbender
Breaking Bad

Chuck

Death Note

Friends

Fringe

Game Of Thrones

Heroes

How I Meet Your Mother

Lost
OZ

Prison Break

Rome

Seinfeld

Southpark

Spartacus

The Big Bang Theory

The Simpsons

The Sopranos
The Wire

The 24

Aşıklar

2012-01-01T16:31:00.000-08:00

"The greatest thing you'll ever learn is just to love and be loved in return." Toulouse-Lautrec

"Aşkı şeytandan, itaati de Adem'den öğrenmek gerek." Hallac-ı Mansur

“Sevdiğimi demez isem, sevmek derdi boğar beni.” Yunus Emre

İman -Bediüzzaman

2011-12-30T13:26:00.000-08:00

"İman hem nurdur, hem kuvvettir. Evet, hakikî imanı elde eden adam, kâinata meydan okuyabilir ve imanın kuvvetine göre, hâdisâtın tazyikatından kurtulabilir. “Tevekkeltü alâllah” der, sefine-i hayatta kemâl-i emniyetle, hâdisâtın dağlarvâri dalgaları içinde seyran eder. Bütün ağırlıklarını Kadîr-i Mutlakın yed-i kudretine emanet eder, rahatla dünyadan geçer, berzahta istirahat eder."

Yirmiüçüncü Söz -Üçüncü Nokta

Julius Ceasar'dan

2011-12-28T05:53:00.000-08:00

Act III -Scene II Forum

Two different behave: giving a speech (Brutus) or act a performance (Antony); one of is trying to convince and another one is trying to persuade. Both are talking to countrymen. Two great quotations..

Brutus:

Be patient till the last.
Romans, countrymen, and lovers! hear me for my
cause, and be silent, that you may hear: believe me
for mine honour, and have respect to mine honour, that
you may believe: censure me in your wisdom, and
awake your senses, that you may the better judge.
If there be any in this assembly, any dear friend of
Caesar's, to him I say, that Brutus' love to Caesar
was no less than his. If then that friend demand
why Brutus rose against Caesar, this is my answer:
--Not that I loved Caesar less, but that I loved
Rome more. Had you rather Caesar were living and
die all slaves, than that Caesar were dead, to live
all free men? As Caesar loved me, I weep for him;
as he was fortunate, I rejoice at it; as he was
valiant, I honour him: but, as he was ambitious, I
slew him. There is tears for his love; joy for his
fortune; honour for his valour; and death for his
ambition. Who is here so base that would be a
bondman? If any, speak; for him have I offended.
Who is here so rude that would not be a Roman? If
any, speak; for him have I offended. Who is here so
vile that will not love his country? If any, speak;
for him have I offended. I pause for a reply.

Antony:

Friends, Romans, countrymen, lend me your ears;
I come to bury Caesar, not to praise him.
The evil that men do lives after them;
The good is oft interred with their bones;
So let it be with Caesar. The noble Brutus
Hath told you Caesar was ambitious:
If it were so, it was a grievous fault,
And grievously hath Caesar answer'd it.
Here, under leave of Brutus and the rest--
For Brutus is an honourable man;
So are they all, all honourable men--
Come I to speak in Caesar's funeral.
He was my friend, faithful and just to me:
But Brutus says he was ambitious;
And Brutus is an honourable man.
He hath brought many captives home to Rome
Whose ransoms did the general coffers fill:
Did this in Caesar seem ambitious?
When that the poor have cried, Caesar hath wept:
Ambition should be made of sterner stuff:
Yet Brutus says he was ambitious;
And Brutus is an honourable man.
You all did see that on the Lupercal
I thrice presented him a kingly crown,
Which he did thrice refuse: was this ambition?
Yet Brutus says he was ambitious;
And, sure, he is an honourable man.
I speak not to disprove what Brutus spoke,
But here I am to speak what I do know.
You all did love him once, not without cause:
What cause withholds you then, to mourn for him?
O judgment! thou art fled to brutish beasts,
And men have lost their reason. Bear with me;
My heart is in the coffin there with Caesar,
And I must pause till it come back to me.

Sosyalizm, Komünizm ve İnsanlık

2011-12-11T08:01:00.000-08:00

[Üstad'ın kitabı, ana temeldir ve alıntılar kahverengidir. Diğer bilgiler internet üzerinden araştırmalardır.]

Meseleye en baştakiyle başlar: insan. İnsan nedir/kimdir? Eski Yunan akimi Solon'un "bir arızadan ibaret" dediği insanı Büyük İslam şairi Sadi ise şöyle tarif ediyor:

"Yek katre-i hûnest ve hezar endişe"

"-Tek damla kan ve in kaygı..."

O zaman nedir insan? İplikte büklüm gibi bir anlık bir mevcudiyet mi, yoksa bu dış ve kabuk hüviyetinin içi ve özüyle zaman ve mekan üstü ebedi bir varlık mı? İnsanla tabiat arasındaki bu münasebeti, Allah, kitabında tâyin ediyor:

"-Ben insanı, eşya ve hadiseleri teshir etmesi için, kendime halife olarak yarattım!"

Yani kısacası insan, bünyesinde maddiyatı ve maneviyatı taşır; faniliğinin yanında ebediliği barındırır.

Neden cemiyet? Köke doğru tekte toplanış, dalllara doğru da çokta dağılışın sembolü ağaç... O halde kâinatta her tek, yani her keyfiyet, ifadesini çoklukta, yani kemiyette buluyor. İnsan dediğimiz en büyük keyfiyet de, eserinin, memuriyetini, işini cemiyette gösterecektir. Yani insan, bir araya gelerek toplamından daha fazlasını ortaya koyabilir. Ve bir araya gelerek, insanlık'a erişir. Gelmesi gerekir.

Cemiyette insanların durumu nasıl olacak? Dengeler ve dengesizlikler? Eşitlik ve denkleşme insan için varılması değil, ancak yaklaşılması mümkün bir ufuk çizgisidir.

Tezatların sırrı nedir? Uçurumlar olmasaydı, sular düzlükte kalır, akmaz ve kokardı. Fizik hadiselerde de aynı... Hayat zıt kutuplar arasındaki ahenkten doğar. Aslına bakılırsa bir "doğru", zatıyla doğru olduğu için değil, hilkat hükmü olduğu için doğrudur.

Cemiyet hayatında kıymet parayla ölçülür oldu. Para, gerçekten de kıymet biçen/biçebilen midir? Muharrir, mürekkebini beynindeki kandan çektiği halde üç aylık ev kirasını bile karşılayamıyor. Picasso ile diğer bir işçinin farkı nedir ki Picasso'nun eseri için milyon kıymetler biçilirken bir işçi aç kalıyor? aslî ve nihaî kıymeti paranın üstüne çıkaracak idealist bir ölçüme muhtaç olduğumuz hakikatini görebiliriz.

Peki, bizim paraya verdiğimiz kıymet ne olmalı? Zengin, paranın hakim olduğu değil, paraya hakim olandır!

Ve gelelim mevzuya...

SOSYALİZM

Bir nefsin başka bir nefste tahammül edemediği malikiyeti bütün ferdlerden nezedip onları mevhum bir merkeze bağladığımız an, ssosyalizm ve peşinden komünizm doğar. Demek ki, anti kapitalist fikriyatın nefsler arası birbirine tahammülsüzlük psikolojisinde hayvanî ilcalarla iştirak vardır ve davanın kaba his dayanağı taş devri kadar eskidir.

1789 Fransız İnkılabı, insanlık tarihinde serbestliğe susamış fikrin, bütün bağlarını kopardıktan ve gemi azıya aldıktan sonra nerelere ve hangi başı boşluk ufuklarına kadar yol bulduğunun en canlı misaldir.

Bireycilik yükseliştedir. Bireyin özgürlüğü nereye kadar olacak? Bencilliğin alanı ne kadardır? Ve bireyselliğin karşısına sosyalizm dikilir.

1766'da kesşi Ferdinand Facchinei socialismo sözcüğünden başlangıçta özgür ve eşit insanlardan oluşan, karşılıklı anlaşmaya dayalı b,r toplum öğretisi anladığını söyler. Greve de Samaraz'de [Pierre Leroux] şöyle der: " Sosyalizm sözcüğünden ilk ben yararlandım. O zaman hiç kullanılmamış, yeni ve gerekli bir sözcüktü bu: ben sözcüğü geçerlilik kazanmaya başlayan bireyciliğe karşı destekledim."

Kökenleri sanayi devrimi ve sanayi devrimiyle birlikte gelen sefalettir. Birbirine bağlı bir üreticiler topluluğu vizyonunun bencilce kar peşinde koşmasının karşısına bir kardeşlik dayanışmasını çıkarırlar. Sosyalistlerin hedefi devrimci bireyciliği yönetmektir.

Bir Fransız asilzadesinde, sosyalizmin ilk temeli demek olan sisteme benzer bir fikir örgüsüne rastladı: Bir kont..Kont dö Sensimon. Sensimon, 19. asrın başlarında, henüz makine ve fabrikanın ortada olmadığı ve proleterya sınıfının vücut bulmadığı bir zamanda, basit ve umumi bir kıyamet dağıtımı felsefesiyle ortaya 5 esas koydu:

1. her fert istidadına göre değerlendirilecek

2. her istidad eserine göre tayin edilecek

3. ırsi müülkiyet kaldırılacak

4. servet ve kıymet devlette kümelendirilecek

5. içtimai rekabet yerine milletlerarası iştirak kurulacak

Dava ilk defa olarak 19. asrın tam ortasında, Sensimon'un genç talebesi 1871'de 74 yaşında ölen Piyer Löru tarafından çerçeveleniyor.

Sosyalizm fikircilerinin birçoğu, onu tarif ve isimlendirme zorluğu üzerine birliktir.Hanri dö Man sosyalizmi:

"-Hürriyet, müsavilik, adalet, hristiyanlık, insan haysiyeti, selim akıl..."

Bir kısım sosyalistler de işi büsbütün mistikleştirmeye götürmüşler ve şöyle demişlerdir:

"-Muhteva, onu kuşatan tabirden daha büyüktür!"

Grifit isimli İngiliz muharririne gçre 261 çeşit sosyalizm vardır.

Sosyalizm kelimesi, Türkçeye tam tercümesiyle "içtimailik mezhebi" demek.

Sosyalizm cismiyle servet ve nimet dağılışında tevazün, tesavi, adalet fikri ve ferdi mülkiyet yerine içtimai mülkiyet prensibi. Başlıca hususiyeti, metafizik plandan mahrum olması ve fertten cemiyeti lehine istediği fedakarlığa karşılık, onu bağlayabileceği ruhi bir ideale sahip bulunmamasıdır. Sadece kaba manasıyla hak dağıtımında adalet...

Marks'la Engels'in "İlmi sosyalizm" veya "Alman Kollektivizmi" yaftası altında komünizme çevriliyor. Böylece komünizm, sosyalizmin mahrum olduğu metafizik temeli, hem de metafiziği inkar ederek tedariklemiştir.

İki mezhep arası hüküm:

1. Sosyalizm kendi başına, bir ideoloji ve sistem değildir. Dayanıksızdır ve gayesine erdirilmemiş bir çıkış noktasıdır. Komünizm ise batılıni dalaletin, abesin, şaheser çapında eksiksiz ideoloji ve sistemidir ve sosyalizme ait çıkış noktasının yarış hedefi, terminal yeridir. Şu halde komünist olmaya razı olmadan gerçek manada sosyalist olunamaz.

2. Her ikisinde de müşterek mana, tatbikatta çok defa mevhum bir cemiyet hesabına fert haklarını çalmaktır.

KOMÜNİZM

İlk defa 19. asrın ortaları sırasında, Paris Cumhuriyet Fırkası "Komünist Partisi" adı altında bir teşekkül vücuda getirdi. Bu teşekkülden murat, bir yanıyla, küçük halk topluluklarının vahidi, ve idarei bölüm ismi, öbür yanıyla da komünote-iştirak kelimesinden müşterek manasına gelen bir tabir altında bir nevi halkçılık davranışına yol açmaktı. Teşekkülün de ne sosyalizm, ne de komünizmle uzaktan ve yakından alakası mevcuttu.

bir cemiyette ana faktör, baş amil, temel müessir, esas ölçü, sadece maddi ve iktisadidir. Cemiyete hakim sanılan bütün manevi değerler, zatlarıyla, bu ölçülere tabi ve ikinci sınıf birtakım akislerden ibarettir. Yani zatsız, vücutsuz birtakım gölgeler, vehimler...Komünizm, içinde yokluk duygusunun bile olmadığı bir yokluk çerçevesinde, hiçbir ruhi ve ahlaki meyyideye yer vermeyici bir görüşle, tabi sınıfları ayaklanmaya ve bütün madde ve mana kıymetlerini talan etmeğe çağırırken tazatsız bir küfür sistemi belirtmektedir.

Komünizm, bir ayağı Marks bir ayağı Engels ve bir ayağı Leninden ibaert üç ayaklı bir sehpadır.

Lenin'i başlangıçta, hayal duvarına merdiven dayamış ve bulutlara tırmanmaya kalkışmış olmakla suçladılar. Menşevikler ona "deli ihtilalci", sosyalistler "hain!" dediler. Burjuvaların gözünde ise Lenin, Almanya'ya satılmış bir paçavra...

Komünizmin başlıca prensipleri halinde herşey ferdin elinden alınarak, Kamenef'in belirtiiği şu ana ölçülere bağlanmıştır:
"Sovyet idaresi beş hakim tepeyi elinde tutmaktan ibarettir. Sanayinin devletleştirilmesi, bankaların devletleştirilmesi, nakliyatın devletleştirilmesi, ticaretin devletleştirilmesi, toprağın devletleştirilmesi."
Lenin ise Kamenef yoldaşa ezberlettiği bu ölçülere belki de latife ve alay kastı olmaksızın şunu da ilave etmiştir:
"Çeka da cabası!.."
Çeka, yani rejimin cellatlar ve engizitörler kadrosu...

Komünist, cemiyet faydalarının gerektirdiği yerde sımsıkı bağlı, fert çerçevesindeyse tamamıyla boş...Bütün haklarıyla kökünden esir edilen ferdin, teselli mükafatı olarak, dallarda, bir nevi hayvan hürriyetiyle serbest bırakılmasındaki hazin mana!..

Life In a Day

2011-12-05T09:14:00.000-08:00

Hiç siz birşeyler yaparken "acaba diğerleri ne yapıyor?" diye merak ettiniz mi? Onlar nelerle meşgul veya ne düşünüyorlar? Kimler mutlu, kimler mutsuz, kimlerin en güzel, kimilerinin en kötü günü? Kimilerinin yanında birileri var, kimileri yanlız? Ben buna çok meraklıyım. Ve biri de kalkıp bunun için aksiyon yapmış; insanlardan hayatlarını filme almaları isteniyor. 24 Temmuz 2010'da farklı insanların hayatlaarıyla alakalı 192 ülkeden 4500 saatlik video elde ediliyor. Ve bu videodan Oscar ödüllü Kevin Macdonald, 90 dakikalık belgesel tarzı bir film yapıyor; "life in a day" Film bugün (5 Aralık 2011) YouTube'da yayınlandı, ve ücretsiz izleyebiliyorsunuz.

Gün nasıl başlar? İnsanların izlenimleri neler? İnsanlar güne nasıl başlar? İnsanlar ceplerinde ne taşır? Farklı bölgelerin farklı ülkeleri.. farklı insan simaları, sesleri, mimikleri ve cevapları.. farklı duygular, farklı inanışlar, farklı çerçeveler..farklı yaşamlar, farklı düşünceler.. zenginlikler, yokluklar ve imkanlar.. yemekler, içecekler, evler, arabalar.. sevilenler ve korkulanlar.. yaşamın yüzleri ve maskeleri.. insana dair herşey ve herşeyin farkı.. "fark"ın farkını ortaya koyan bir eser olmuş.

İzlemeye değer: video linki.

NOT: midenizi kaldıracak, kanınızı donduracak, aklınızı karıştıracak, kalbinizi zorlayacak her görüntü var, ona göre :)

Masumiyet

2011-12-03T15:43:00.000-08:00

Hep paylaşılan ünlü bir sahnesi vardır. Dedik, izleyelim arkadaş o zaman.

Film "uzun hikaye, karışık.". 107 dk boyunca bekir'in mi yusuf'un mu hikayesi ayırt etmek biraz zor. Bekir ile Yusuf, aynı yolun yolcusu değil de farklı figüranı. Farkları giyimleri kadar.

Maşukları aynı ama aşkları farklı. Adları farklı ama kaldıkları yer aynı. Ünvanları aynı ama yolları farklı. Beklentileri farklı ama bekledikleri aynı kimse. Onlar farklı evet, ama yaşadıkları dünya aynı.

Ama tesbihler aynı; ayni tesbih kaderlerini paylaşıyor. Aslında tekil'in tek kaderi olur, yani tesbihin kaderi. Belki de Yusuf ile Bekir tesbihin kaderini paylaştı?

"+film bu abi, yalandan yapıyorlar ağlatmak için.

-film milm."

Niyeydi bu film? Şöyle sorayım; niyeydi film boyunca filmler? Film mi yoktu da filmler izleyip durduk? Neyin peşindesin kardeşşş? Filmi mi yoksa filmleri mi izledik? Tamam, anladık ki bu film diğer filmlerden farklı; filmler gibi olmayan bir filmdi. Gerçek'in gerçeklik taşını çatlatacak kadar gerçekçi bir film. Başında bi "based on a true story" eksikti. Bi dakika, yaşanan hayatlar da mı bir film/filmdi? Ben kimim; izleyen mi oynayan mı?

Ama ironik değil mi? Filmde dilsiz ve sağır küçük kız ısrarcı biçimde televizyon izliyor, seyirciliğin baş müdavimi. Ve iki yanında aynı filmi izleyen yetişkinler. Sonunda uğur abla ve kocasıyla ilgili olanı tv'de gören kız ama yetişkin yusuf değil. Bu hayat kimin?

"Tetiğe basacaksın o kadar!" Evet o kadar, 10 yıl! Veya nokta konur 20 yılın sonuna.. Hikayesi ise bir piknik sahnesi: klasik yüksek olasılıklı kaderin; usul usul çocukluğunu yaşa, efendice büyü, "ne bok varsa" askerliğe yıllar say, "sonunda o da geldi" ve git, gel çünkü "herkes onu bekliyor"dur, kız ayarlanılsın, çeyiz hazırlansın ve evlen.

Hayat herkese mi aynı? Bir gün biri çıkar "kanıma girdi orospu" dersin. Her seferinde "ama bu sefer başka güzel orospu" diye düşünür, "yunus gibi aşk uğruna düştük yollara." bestesini hem çalar hem oynarsın. "doktorlar hocalar kar etme"z, "her seferinde peşinde buldum kendimi." diye neticelersin. Varılan sonuç: "yol belli. eğ başını, usul usul yürü şimdi."

Bekir niye o odalardaydı? Uğur abla niye o yollardaydı? Parmak kadar çocuğun çektiği çile neyin? Suçluyuz hepimiz, cezamımızı mı çekiyoruz? Niye mi hakim kalemi bize kırdı? "Ne pislik bir mahlukmuş insan be", değil mi? Masum muyuz? Masumiyet nedir? Yoksa mesele farklı mıydı?

"İyicene Bekir gibi olmaya başladın." "Takılıp kalma, alışırsın sonra."..

Belki, ama olsun..

"HEP DENEDİN.

HEP YENİLDİN.

OLSUN.

GENE DENE.

GENE YENİL.

DAHA İYİ YENİL."

Ekstra: Evet, aşık olmak suç değildir fakat aşık olan suçludur. Aşk, masumdur, saftır, temizdir, paktır, cahildir, acelecidir, sabırsızdır, aktır.. Ama aşık olan, behbahttır, hodbindir, kördür, salaktır, hatalarla doludur, yanlıştır, kayıptır, kirlidir, karadır, ikiyüzlüdür, haindir.. suçludur. Bazı şeyler teori kağıdında idealdır, hatta olması gerekendir, lazım olandır, ütopyalar kadar güzeldir fakat aksiyon planında hatalarla doludur ve uygulanabilirtesi yoktur, yanlıştır, olmaması gerekendir, luzümsuz hatta hatadır.

Düşün

2011-11-14T07:55:00.000-08:00

Mantık ile sadakat insanın iki eli misali değil. Mantık ile sadakat, göz ile aklın ilişkisi gibi; farkedileni anlama, kavrama, kalıba sokma ve kabullenme/reddetme mantıkla başlar ve sadakatla biter.

Düşünmek, insanın en özgün özelliği. Cüz-i iradenin katılımıyla yoğrulan hamurda insan yanlış da yapabilemkte doğru da yapabilmekte..Bugüne kadar düşünmenin en cazip gelen tarafı "gerçek doğru"yu bulma yolundaki burak özelliğiydi. Ancak düşünme yetisi de en az insan kadar aciz.

Düşünerek düşünmemeye ikna oluyorum..

Türk/Kürt

2011-10-23T23:57:00.000-07:00

1. Ne olursa olsun, insan süretinde ise hürmet etmek gerek çünkü "ademoğlu"dur; kardeşin olmasa da komşun. Belki insan müsveddesidir ama ümid ederiz ki birgün insan olur çünkü;

"Yaratılanı hoş gör Yaradan'dan ötürü" (Yunus Emre)

2. İyi olanın kötü olma, kötünün de iyi olma olasılığı vardır;

"Olur ki hoşunuza gitmeyen birşey sizin için hayırlıdır ve olur ki, sevdiğiniz şey de sizin için bir şerdir. Allah bilir de siz bilemezsiniz."(Bakara Suresi, 216)

Yani "ne oldum!/oldu!" değil de "ne olacağım?/olacak?" diyiniz.

3. Dikkat etmek gerek ki;

Her Türk faşist değildir fakat faşist Türkler vardır.

Her Kürt faşist değildir fakat faşist Kürtler vardır.

Her Türk terörist değildir fakat terörist Türkler vardır.

Her Kürt terörist değildir fakat terörist Kürtler vardır.

4.Eğer barış tellalı iseniz hüsn-ü zan etmek zorundasınız. Oksijen atomlarını paylaşıyorsanız anlaşmak için bir araya gelmeniz gerekmektedir ve bir araya gelmek için de birbirinizi anlamanız gerekmektedir. Çünkü;

"Evet, insan hüsn-ü zan'a memurdur." (Mesnevi-i Nuriye 66.p son)

Dua ile bilmukabele..

Sana, Bana, Vatanima, Memleketimin Insanlarina Dair

2011-10-07T12:32:00.000-07:00

``Telgrafın tellerini kurşunlamalı’’
Öyle değildi bu türkü bilirim
Bir de içime
-Her istasyonda duran sonra tekrar yürüyen-
Bir posta katarı gibi simsiyah dumanlar dökerek
Bazan gelmesi beklenen bazan ansızın çıkagelen
Haberler bilirim mektuplar bilirim.

Gamdan dağlar kurmalıyım
Kayaları kelimeler olan
Kırk ikindi saymalıyım
Kırk gün hüzün boşaltan omuzlarıma saçlarıma
Saçlarının akışını anar anmaz omuzlarından
Baştan ayağa ıslanmalıyım
Gam dağlarına çıkıp naralar atmalıyım.

İçimde kaynayan bir mahşer var
Bu mahşer birde annelerinin kalbinde kaynar
Çünkü onlar yün örerken pencere önlerinde
Ya da çamaşır sererken bahçelerinde
Birden alıverirler kara haberini
Okul dönüşü bir trafik kazasında
Can veren oğullarının.

Bir de gencecik aşıkların yüreklerini bilirim
Bir dolmuşta yorgun şoförler için bestelenmiş
Bir şarkıdan bir kelime düşüverince içlerine
Karanlık sokaklarına dalarak şehirlerin
Beton apartmanların sağır duvarlarını yumruklayan
Ya da melal denizi parkların ıssız yerlerinde
Örneğin Hint Okyanusu gibi derin
İsyanın kapkara sularına dalan.

Nice akşamlar bilirim ki
Karanlığını
Bir millet hastanesinde
Dokuz kişilik kadınlar koğuşu koridorunda
Başını kalorifer borularına gömmüş
Beyaz giysilerinden uykular dökülen tabiplerden
Haber sormaya korkan
Genç kızların yüreğinden almıştır.

Bir de baharlar bilirim
Apartman odalarında büyüyen çocukların bilmediği bilemeyeceği
Anadolu bozkırlarında
İstanbul’dan çıkıp Diyarbekir’e doğru
Tekerleri yamalı asfaltları bir ağustos susuzluğu ile içen
Cesur otobüs pencerelerinden
Bilinçsiz bir baş kayması ile görülen
Evrensel kadınların iki büklüm çapa yaptıkları tarla kenarlarında
Çıplak ayakları yumuşak topraklara batmış ırgat çocuklarının
Bir ellerinde bayat bir ekmeği kemirirken
Diğer ellerinde sarkan yemyeşil bir soğanla gelen.

Yazlar bilirim memleketime özgü
Yiğit köy delikanlılarının
İncir çekirdeği meselelerle birbirlerini kurşunladıkları
Birinin ölü dudaklarından sızan kan daha kurumadan
Üstüne cehennem güneşlerde göğermiş mor sinekler konup kalkan
Diğeri kan ter içinde yayla yollarında
Mavzerinin demirini alnına dayamış
Yüreği susuzluktan bunalan
İçinden mahpushane çeşmeleri akan
Ansızın parlayan keklikleri jandarma baskını sanıp
Apansız silahına davranan
Nice delikanlıların figüranlık yaptığı
Yazlar bilirim memleketime özgü

Güzler bilirim ülkeme dair
Karşılıksız kalmış bir sevda gibi gelir
Kalakalmış bir kıyıda melül ve tenha
Kalbim gibi
Kaybolmuş daracık ceplerinde elleri
Titreyen kenar mahalle çocukları
Bir sıcak somun için, yalın kat bir don için
Dökülürler bulvarlara yapraklar gibi.

Kadınlar bilirim ülkeme ait
Yürekleri Akdeniz gibi geniş, soluğu Afrika gibi sıcak
Göğüsleri Çukurova gibi münbit
Dağ gibi otururlar evlerinde
Limanlar gemileri nasıl beklerse
Öyle beklerler erkeklerini
Yaslandın mı çınar gibidir onlar sardın mı umut gibi.

İsyan şiirleri bilirim sonra
Kelimeler ki tank gibi geçer adamın yüreğinden
Harfler harp düzeni almıştır mısralarında
Kimi bir vurguncuyu gece rüyasında yakalamıştır
Kimi bir soygun sofrasında ışıklı sofralarda
Hırsızın gırtlağına tıkanmıştır.

Müslüman yürekler bilirim daha
Kızdı mı cehennem kesilir sevdi mi cennet
Eller bilirim haşin hoyrat mert
Alınlar görmüşüm ki vatanımın coğrafyasıdır
Her kırışığı sorulacak bir hesabı
Her çizgisi tarihten bir yaprağı anlatır.

Bütün bunların üstüne
Hepsinin üstüne sevda sözleri söylemeliyim
Vatanım milletim tüm insanlar kardeşlerim
Sonra sen gelmelisin dilimin ucuna adın gelmeli
Adın kurtuluştur ama söylememeliyim
Can kuşum, umudum, canım sevgilim.

Erdem Beyazıt

One Screen From "Midnight In Paris"

2011-10-06T15:22:00.000-07:00

Ernest Hemingway: All men fear death. It's a natural fear that consumes us all. We fear death because we feel that we haven't loved well enough or loved at all, which ultimately are one and the same. However, when you make love with a truly great woman, one that deserves the utmost respect in this world and one that makes you feel truly powerful, that fear of death completely disappears. Because when you are sharing your body and heart with a great woman the world fades away. You two are the only ones in the entire universe. You conquer what most lesser men have never conquered before, you have conquered a great woman's heart, the most vulnerable thing she can offer to another. Death no longer lingers in the mind. Fear no longer clouds your heart. Only passion for living, and for loving, become your sole reality. This is no easy task for it takes insurmountable courage. But remember this, for that moment when you are making love with a woman of true greatness you will feel immortal.

Anla'ma

2011-10-03T09:22:00.000-07:00

İnsanların birbirlerini anladıkları yok. Aslında anladıkları en iyi ve tek an, birbirlerinin anlamadıklarını anladıkları an.

Birbirimizi tamamen anlayamayız. Peki o zaman bu "herşeyi" anlama çabası nereden geliyor?

Belki de anlaşılmak için anlaşılmaz biçimde konuşmak gerek çünkü anlaşılmayınca daha doğru anlaşılıyoruz..

Sultan -Cahit Zarifoğlu

2011-08-21T15:53:00.000-07:00

Seçkin bir kimse değilim

İsmimin baş harfleri acz tutuyor

Bağışlamanı dilerim

Sana zorsa bırak yanayım

Kolaysa esirgeme

Hayat bir boş rüyaymış

Geçen ibadetler özürlü

Eski günahlar dipdiri

Seçkin bir kimse değilim

İsmimin baş harflerinde kimliğim

Bağışlanmamı dilerim

Sana zorsa yanmaya razıyım

Kolaysa affı esirgeme

Hayat boş geçti

Geri kalan korkulu

Her adımım dolu olsa

İşe yaramaz katında

Biliyorum

Bağışlanmamı diliyorum

Kız Kulesi

2011-08-10T11:29:00.000-07:00

Bazı insanlar Kız Kulesi gibidirler; etraflarını koca koca kara parçaları sarmıştır fakat yine de onlar kendilerini denizde yalnız hissederler..

2011-07-16T08:46:00.000-07:00

Bir kalleşin kurşunuyla gidersem Mevlaya
Rabbim hesap sormaz geçmiş günahlarıma
Alnım secde görmemiş olsa bile bu dünyada
Peygamberim bekler beni şehitler diyarında

Ey kalleş! Sana sesleniyorum duy sesimi
Benim bu dünyadan gideceğim adres belli
Senin Pis ellerinde içtim mi şehitlik şerbetini
Peygamberim bekler beni şehitler diyarında

Kimse Bilmez sen ne için yaşarsın? Neye taparsın
Yoksa sende kendini Müslüman sayarsın
Müslüman kardeşine kurşun sıkar mı sanırsın
Peygamberim bekler beni şehitler diyarında

Mahşer günü geldiği an yapışacağım yakandan
Onca gözyaşı döktün anamdan babamdan bacımdan
Nasıl kurtulacaksın onca mazlumun ahından
Peygamberim bekler beni şehitler diyarında

Üç beş kalleşin sözüne baktın çıktın Mehmet avına
Bir Mehmet Değil bin Mehmet feda olsun bu vatana
Unutma! Mehmet Mahmut Muhammet adıyla
Peygamberim bekler beni şehitler diyarında

Jandarma Komando Çavuş Noyan Aydın

kaynak

Zaman..

2011-07-02T06:47:00.000-07:00

Zaman Asimetrisi

Zaman gelip geçmiş hissizlere ne!

Tulû’u, gurûbu gözsüz ne bilir!

Körler üzerinden geçse de sene,

Zaman der inler, zaman der esirir..

Zaman iç içe bir düğüm,

Zaman sırlı bir kördüğüm...

Geçen günler defterlerde hâtıra,

Defterler hesaplaşma kefesinde..

Sıkıştırılmış bir-iki satıra,

Hüzünlü melodi ölgün sesinde.

Hazanla dökülmüş yaprak,

Yerlerde sürünen bayrak...

Zaman fıkır fıkır her yanı işve,

Çapkınlara tuzak bir karadelik;

Farkedinceye dek hep tatlı neşve,

Beylik sayılan bir sefil kölelik..

Aydınlık ruhlar öğünsün,

Gafletli başlar döğünsün...

Onda sonsuzluğa uzanan yollar,

Onda meknî ebediyet şuuru;

Bizi kucaklayan ışıktan kollar,

Kapalı fânusta sırlar menşûru...

O “Ben O’yum” dediği sır,

Darda kalmışlara Hızır..

***

Zaman

Nedir zaman, nedir?

Bir su mu, bir kuş mu?

Nedir zaman, nedir?

İniş mi, yokuş mu?

Bir sese benziyor;

Arkanız hep zifir!

Bir sese benziyor;

Önünüz tüm kabir!

Belki de bir hırsız;

İzi, lekesi var.

Belki de bir hırsız;

O yok, gölgesi var.

Annesi azabın,

Sonsuzluk, şarkısı.

Annesi azabın,

Cinnetin tıpkısı.

İçimde bir nokta;

Dönüyor aleve.

İçimde bir nokta;

Beynimde bir güve.

Akrep ve yelkovan,

Varlığın nabzında.

Akrep ve yelkovan,

Yokluğun ağzında.

Zamanın çarkları,

Sizi yürütüyor!

Zamanın çarkları,

Beni öğütüyor.

Zaman her yerde ve

Her şeyin içinde.

Zaman her yerde ve

Acem'de ve Çin'de.

Kime kaçsam ondan;

Ha yakın, ha ırak?

Kime kaçsam ondan;

Ya sema, ya toprak...

Necip Fazıl Kısakürek

Atiyi Karanlık Görerek Azmi Bırakmak

2011-06-30T14:49:00.000-07:00

Âtiyi karanlık görerek azmi bırakmak…
Alçak bir ölüm varsa, emînim, budur ancak.
Dünyâda inanmam, hani görsem de gözümle.
İmânı olan kimse gebermez bu ölümle:
Ey dipdiri meyyit, ‘İki el bir baş içindir.’
Davransana… Eller de senin, baş da senindir!
His yok, hareket yok, acı yok… Leş mi kesildin?
Hayret veriyorsun bana… Sen böyle değildin.
Kurtulmaya azmin neye bilmem ki süreksiz?
Kendin mi senin, yoksa ümîdin mi yüreksiz?
Âtiyi karanlık görüvermekle apıştın?
Esbâbı elinden atarak ye’se yapıştın!

Karşında ziyâ yoksa, sağından, ya solundan
Tek bir ışık olsun buluver… Kalma yolundan.
Âlemde ziyâ kalmasa, halk etmelisin, halk!
Ey elleri böğründe yatan, şaşkın adam, kalk!
Herkes gibi dünyâda henüz hakk-i hayâtın
Varken, hani herkes gibi azminde sebâtın?
Ye’s öyle bataktır ki; düşersen boğulursun.
Ümîde sarıl sımsıkı, seyret ne olursun!
Azmiyle, ümidiyle yaşar hep yaşayanlar;
Me’yûs olanın rûhunu, vicdânını bağlar
Lânetleme bir ukde-i hâtır ki: çözülmez…
En korkulu câni gibi ye’sin yüzü gülmez!
Mâdâm ki alçaklığı bir, ye’s ile sirkin;
Mâdâm ki ondan daha mel’un daha çirkin
Bir seyyie yoktur sana; ey unsur- îman,
Nevmid olarak rahmet-i mev’ûd-u Hudâ’dan,
Hüsrâna rıza verme… Çalış… Azmi bırakma;
Kendin yanacaksan bile, evlâdını yakma!

Evler tünek olmuş, ötüyor bir sürü baykuş…
Sesler de: ‘Vatan tehlikedeymiş… Batıyormuş! ‘
Lâkin, hani, milyonları örten şu yığından,
Tek kol da demiyor bir tarafından!
Sâhipsiz olan memleketin batması haktır;
Sen sâhip olursan bu vatan batmayacaktır.
Feryâdı bırak, kendine gel, çünkü zaman dar…
Uğraş ki: telâfi edecek bunca zarar var.
Feryâd ile kurtulması me’mûl ise haykır!
Yok, yok! Hele azmindeki zincirleri bir kır!
‘İş bitti… Sebâtın sonu yoktur! ‘ deme, yılma.
Ey millet-i merhûme, sakın ye’se kapılma.

14 Mart 1913 Mehmet Akif Ersoy

Sounds Of Silence -Simon & Garfunkel

2011-06-16T16:09:00.000-07:00

Hello darkness, my old friend
I've come to talk with you again
Because a vision softly creeping
Left its seeds while I was sleeping
And the vision that was planted in my brain
Still remains
Within the sound of silence

In restless dreams I walked alone
Narrow streets of cobblestone
'Neath the halo of a street lamp
I turned my collar to the cold and damp
When my eyes were stabbed by the flash of a neon light
That split the night
And touched the sound of silence

And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more
People talking without speaking
People hearing without listening
People writing songs that voices never share
And no one dared
Disturb the sound of silence

"Fools", said I, "You do not know
Silence like a cancer grows
Hear my words that I might teach you
Take my arms that I might reach you"
But my words, like silent raindrops fell
And echoed
In the wells of silence

And the people bowed and prayed
To the neon god they made
And the sign flashed out its warning
In the words that it was forming
And the sign said, "The words of the prophets are written on the subway walls
And tenement halls"
And whispered in the sounds of silence

Tutunamayanlar'dan..

2011-06-11T14:02:00.000-07:00

Mısra 433 ve sonrası:

Her kılında bir mızıka bulunan Deccal’ın...

Bir gün bütün değer yargıları değişecek ve yargılananlar yargıç, eziyet edenler de suçlu sandalyesine oturacaklardır ve onlar o kadar utanacaklar, o kadar utanacaklardır ki utançlarının ve suçlarının ağırlığı yüzünden ayağa kalkamayacaklardır.

O zaman, akıllı ya da akılsız bütün ezilenler, yani bizim caddedeki insanların çoğu, yani öcü geliyor diye küçükken beni korkuttukları çolak ve topal Deli Rüstem ile ben ve benimle birlikte bar kızı Leylâ kendisine yüz vermedi diye intihara teşebbüs ederek beynine iki kurşun sıkan fakat ancak kafatasını delerek alay edenlerden kurtulmak için bütün hayatınca yolda kalpak giyerek dolaşmak zorunda kalan meyhaneci Hızır ve onunla birlikte ortaokulda kekemeliği ve garip mistik düşünceleriyle arkadaşlarının alay konusu olan ve şimdi havagazıyla intihar ettiği için ölmüş bulunan ve evlerindeki şecere ağacında taze yağlı boyayla yeni boyanmış yeşil, titrek bir yapraktan ibaret kalan Ercan ve Ercan’la birlikte annesi Rus babası İtalyan olan ve sınıfta ve bahçede paltosunu hiç çıkarmayan ve daima gözlüğü ve paltosuyla ilkokul birinci sınıf çocuklarıyla top oynayan ve gâvur diye ve kambur diye horlanan Altan ve Altan’la birlikte zeki ve siyah gözleriyle bana hep muhabbetle bakan ve yedi kardeşiyle ve annesiyle ve babasıyla ve teyzesiyle ve dayısıyla Evkaf apartmanının en üst katında labirent gibi karışık koridorlardaki yüzlerce odadan sadece birinde oturan ve sınıf birincisi olduğu halde ilkokuldan sonra elektrikçi çıraklığına başlayan Osman ve onunla birlikte bütün gülünçlüğüne rağmen aşağılığı sefaletinden ve sefaleti aşağılığından ileri gelen mimar Cemil (Uluer) Turan ve Mimar Cemil’le birlikte sakat olduğu için hiç yürümeyen ve hep altını kirleten ve misafirler görmesin diye ve sosyetik annesi rahatsız olmasın diye yaz kış balkonda tutulan ve hep bağıran ve altına yapan ve güzel yüzüyle ve akıllı sözüyle beni büyüleyen ve balkonda yerde kendini oradan oraya atan zavallı Ayhan ve onunla birlikte bodrum katta evdeki yedi ve bahçedeki yirmi yedi kedisiyle yaşayan ve kimseye zararı dokunmayan ve ölmüş kocasını unutamayan Rus madam ve madamla birlikte yirmi iki yaşında veremden ölerek bizleri ve ailesini elemlere boğan ve Albay Sait Beyin biricik oğlu ve liseden dört defa kovulmuş olup sanatoryumdan altı kere kaçan ve yağmurlu bir ilkbahar akşamı hastaneden son kaçışında ıslak elbiselerini çıkarmaya fırsat bulamadan kanla boğulan Ertan ve onunla birlikte basit bir kamyon şöför muaviniyken lastik karaborsasından zengin olarak genç yaşında kumar denen illete tutulan ve bu uğurda servetini ve dostlarını kaybeden ve karısı ve kızı ve oğlu tarafından terkedilen ve meteliksiz kalan ve bir gün bir kahve köşesinde kendini vuran ve eski ve samimi aile dostumuz Orhan ve Orhan Beyle birlikte, Orhan Beyle birlikte olmaktan muhakkak gurur duyacak olan ve elkapısında dünyaya gözlerini açıp ve kaderi ve mesleği hizmetçilik olan ve komşumuz Saffetlerin üçüncü hizmetçisi Kezban yargıç kürsüsünde bulunacağız. Mahkemede, suçlu sandalyesinde, bilerek ya da işledikleri suçları bilmek zahmetine katlanacak kadar dahi düşünmediklerinden bilmeyerek, eziyet eden, hor gören, aşağılayan, ihmal eden, aldırmayan, unutan, kötüleyen, alay eden, ıstırabı paylaşamayan, insanlar arasına duvarlar çeken, küçümseyen, çaresiz bırakan, yalnız bırakan, terkeden, baskı yapan, istismar eden, ezen, cesaret kıran, iyilik etmeyen, değer vermeyen, kalbi temiz olmayan,doğruyu yanlış gösteren, yanlışı doğru gösteren, samimiyetsiz, insafsız, korkutan, yanına yaklaştırmayan, başkasının yaşama hakkına saygı duymayan ve kendinden memnun olabilmek için her davranışı meşru sayan onlar, yani bizim küçük kalabalığımızı hava sızdırmayan tabakalar halinde üst üste saran, nefes almamızı dahi engelleyen, yani mahallemizin bütün bileği kuvvetli ve içi boş küçük kabadayıları ve onların büyük ortakları, yani esasında sayıca üstün olanlar, yani her zavallıdan daima bir rütbe bir kademe bir sınıf yukarıda olanlar, yani şekilsiz hüviyetleriyle daima vuran ve kaçınabilenler, yani hem ezip hem de ezdiklerini kabul etmeyenler, yani bir mertebe aşağıdayken ezilen ve bir derece terfi edince ezenler, yani çırağını, birşeyler öğretmesine karşılık her zaman döven ve ona insan muamelesi etmeyen ustalar, muavininin başına vuran şöförler ve onlarla birlikte memurlarına dalkavukluk ettiren amirler, duygusuz amirlerle birlikte garsonlara paralarıyla orantılı olarak bağıran müşteriler ve kaba müşterilerle birlikte hakkını arayanlara yumruklarını gösteren görevliler ve yetkilerini kötüye kullanan görevlilerle birlikte bilgisizin bilgisizliğini suratına çarpan ve ondan bir kelime fazla bilen bilgiçler, yani öğrenmek isteyen herkese eziyet eden öğreticiler ve onlarla birlikte bilgisizlerin bilgisizliğine gülen onlardan daha bilgisizler ve cahillerle birlikte her değişik davranışa saldıran şekilsiz kalabalık ve kalabalıkla birlikte onlara alkış tutanlar ve onlarla birlikte her tartışmada en bayağı usullerle haklıyı haksız çıkaranlar ve onlarla birlikte her savaşta kazananı tutanlar ve onlarla birlikte kimseye zararı olmayan zayıfları ezerek kuvvetli olma duygusunu tatmin edenler ve onlarla birlikte her zaman ve her yerde her sınıftan ve her ideolojiden ve her düşünceden insanlar arasında daima ön safa geçerek aslan payını kendilerine ayıranlar ve ayırır ayırmaz insanlarla aralarına aşılmaz duvarlar örenler ve böylelerine her zaman haklı çıkarıcı bahaneler sebepler yasalar kurallar sınıflamalar bulup çıkaranlar yani her zaman insanları insanlardan ayıranlar ve onları birbirlerine düşman edenler ve onlara körü körüne uyan kalabalıklar ve gerçeği boğanlar ve onlarla birlikte insanı bu koca dünyada yalnız bırakarak arkadaşlık dostluk sevgiyle uzatacakları sıcak bir elleri olmayanlar yani elsiz gözsüz akılsız kalpsiz ve kansız gerçek sakatlar yani onlar onlar onlar onlar onlar onlar... karşımıza oturacaklar. Ve biz onlara diyeceğiz ki: Hesaplaşma günü geldi. Şimdiye kadar yalnız din kitaplarında yargılandınız. Biz fakirler, zavallılar, yarım yamalaklar, bu kitapları okuyup teselli olurken içinizden güldünüz. Ve çıkarınıza baktınız. Hatta gene sizlerden, sizin gibilerden, büyük düşünürler çıktı ve bu kitapların bizleri uyuşturmak için yazıldıklarını ileri sürdüler. Biz zavallılar, ya bu düşüncelerden habersiz kaldık, ya da bunları yazanları bizden sanarak alkışladık. Yani uyuttular alkışladık, uyandırıldık alkışladık. Her ne kadar bugün siz suçlu, biz yargıç sandalyesinde oturuyorsak da gene acınacak durumda olan bizleriz. Esasında, sizleri yargılamaya hiç niyetimiz yoktu; sizin dünyanızda, o dünyayı bizlerin sanıp yaşarken, hepinize hayrandık. Sizler olmadan yaşayabileceğimizi bilmiyorduk. Ayrıca, dünyada gereğinden çok acıma olduğuna ve bizim gibilerin ortadan kaldırılmamasının sizlerin insancıl duygularına bağlandığına inanmıştık. Bu çok masraflı dünyada bir de bizlere bakmanız katlanılması zor bir fedakârlıktı. Arada bir bize benzeyen biri çıkıyor ve artık yeter diyordu. Onunla birlikte bağırıyorduk: artık yeter! Bazen kazanıyorduk, bazen kaybediyorduk ve sonunda her zaman kaybediyorduk. Onlar da sizler gibi onlardı. Düzeni çok iyi kurmuştunuz. Hep bizim adımıza, bize benzemeyen insanlar çıkarıyorduk aramızdan. Kimse bizim tanımımızı yapmıyordu ki biz kimiz bilelim. Gerçi bazı adamlar çıktı bizi anlamak üzere; ama bizi size anlattılar, bizi bize değil. Tabii sizler de bu arada boş durmadınız. Bir takım hayır kurumları yoluyla hem kendinizi tatmin ettiniz, hem de görünüşü kurtarmaya çalıştınız. Sizlere ne kadar minnettardık. Buna karşılık biz de elimizden geleni yapmaya çalıştık: kıtlık yıllarında, sizler bu dünyanın gelişmesi ve daha iyi yarınlara gitmesi için vazgeçilmez olduğunuzdan, durumu kurtarmak için açlıktan öldük; yeni bir düzen kurulduğu zaman, bu düzenin yerleşmesi için, eski düzene bağlı kütleler olarak biz tasfiye edildik (sizler yeni düzenin kurulması için gerekliydiniz, bizse bir şey bilmiyorduk); savaşlarda bizim öldüğümüze dair o kadar çok şey söylendi ki bu konuyu daha fazla istismar etmek istemiyoruz; bir işe, bir okula müracaat edildiği zaman fazla yer yoksa, onlar kazansın, onlar adam olsun diye biz açıkta kaldık; yani özetle,herkes birşeyler yapabilsin diye biz, bir şey yapmamak suretiyle, hep sizler için birşeyler yapmaya çalıştık. Bütün bunlar olurken birtakım adamlar da anlayamadığımız sebeplerle anlayamadığımız davalar uğruna yalnız başlarına ölüp gittiler. Böylece bugüne kadar iyi (siz) kötü (biz) geldik. Bize, sizleri, yargılamak gibi zor ve beklenmeyen bir görev ilk defa verildi; heyecanımızı mazur görün. Aramızda hukukçu olmadığı için söz uzatılmadı, sanıkların kendilerini savunmalarına izin verilmedi. Gereği düşünüldü. Sanıkların ellerinden başarılarının alınmasına oybirliğiyle karar verildi..

London

2011-06-10T08:15:00.000-07:00

Fast Five

2011-05-17T12:42:00.000-07:00

İzlemediniz mi hala? IMDB'de aksiyon film tarzından en yüksek oy alan filmlerden birisi...
Hikaye kaldığı yerden bırakıldığı şekilde devam ediyor. İnanılmaz bir başlangıç; ben böle araba kaçırılmasını hiç görmemiştim. Sonrasında ekibimiz tekrardan toplanır. Bu arada ufak ufak aksiyonlar serpiştirilmiştir adrenalin düşmesin diye. İki devin kapışması manyak olmuş. Ve planımız uygulamaya koyulur; başlangıçta yaşayacağınız şaşkınlığınızı alıp götürecek inanılmaz aksiyon sahneleri.. İzlerken bu kadar eğlendiğim Bourne serisi ve Fast&Furious4 olmuştu. Ama bundaki sahneler de kendine özgü; taklitçilikten sakınmışlar.
By the way, Rio gerçekten görülesi yermiş; yazdım kenara, şartlar oluşursa aklımdadır!

Eğlenelim, sevelim, biz bi kardeşiz..

The Mountain

2011-05-01T05:05:00.000-07:00

This was filmed between 4th and 11th April 2011. I had the pleasure of visiting El Teide.

Spain´s highest mountain @(3718m) is one of the best places in the world to photograph the stars and is also the location of Teide Observatories, considered to be one of the world´s best observatories.

The goal was to capture the beautiful Milky Way galaxy along with one of the most amazing mountains I know El Teide. I have to say this was one of the most exhausting trips I have done. There was a lot of hiking at high altitudes and probably less than 10 hours of sleep in total for the whole week. Having been here 10-11 times before I had a long list of must-see locations I wanted to capture for this movie, but I am still not 100% used to carrying around so much gear required for time-lapse movies.

A large sandstorm hit the Sahara Desert on the 9th April (bit.ly/g3tsDW) and at approx 3am in the night the sandstorm hit me, making it nearly impossible to see the sky with my own eyes.

Interestingly enough my camera was set for a 5 hour sequence of the milky way during this time and I was sure my whole scene was ruined. To my surprise, my camera had managed to capture the sandstorm which was backlit by Grand Canary Island making it look like golden clouds. The Milky Way was shining through the clouds, making the stars sparkle in an interesting way. So if you ever wondered how the Milky Way would look through a Sahara sandstorm, look at 00:32.

Teoman ODEON'da

2011-04-30T15:41:00.000-07:00

Adam istanbulda biyerlerde çalıyor ama bi türlü gitmek nasip olmamıştı. Tabiki, adam favorilerimizdendi, özellikle gençlik zamanlarımızda gönülçelen, aşk kırıntıları, iki yabancı.
Ve nasip bahtsız ankarayaymış; teoman geldi ve gittik gördük. Sırf önlerde bi yer için konserden iki saat önce gittim ve dondum. Uykusuz ve stresli bi halde.
İyiydi, güzeldi, süperdi. Gemiler, paramparça, iki yabancı, aşk kırıntılarıi gönülçelen...Geldiler birbiri ardına.
Teo amcamız galiba iki gündür uyumamış olmanın etkisinden olsa gerek; beklediğim kadar sahnede hareketli değildi, üzerinde biraz durgunluk var gibiydi. Arada sahneye kaçanlar falan. Renkli bir gece idi; özellikle son sahnesiyle, ama neydi niyeydi çok anlamasam da gözlere şenlikti :D
Şuan kulaklarım çınlıyor, sesim kısık ve kendi sesimi duyamıyorum; belki de bağırıyorum..Ama olsun, son ses şarkımızı söledik, boşa tüketmedik.

Saolsun teoman abimiz, istanbulda görüşmek üzere...

Görünmeyen -Paul Auster

2011-04-25T14:00:00.000-07:00

Kitap bittikten sonra aklımda kalan düşünce kırıntılarını paylaşıyordum. Bir de kitap okurken aldığım notları ve oluşan düşüncelerimi anı anına paylaşmak istedim;

PART 1

"Savaşın önemini sakın küçümseme. Savaş, insan ruhunun en yalın, en canlı ifadesidir."

"Adam Walker: Evet, şiir yazıyorum. Ayrıca Spectator dergisine kitap eleştirileri de yazıyorum.

Rudolf Born: Öğrencilik özentileri.

Walker: Herkes bir yerden başlamak zorundadır.

Born: İlginç...

Walker: Çok da ilginç değil. Tanıdıklarımın yarısı yazar olmak istiyor.

Born: Neden istiyor diyorsun? Zaten yazıyorsan, bu gelecekte olacak bir iş değil. Şu anda da var demektir.

Walker: Yeterince iyi olup olmadığımı anlamak için daha çok erken.

Born: Eleştirilerine para ödüyorlar mı?

Walker: Tabii ki hayır. Üniversite gazetesine yazıyorum.

Born: Yazdıklarına para vermeye başladıkları zaman, yeterince iyi olduğunu anlarsın."

İlginç ve orijinal diyaloglar. Kısa ve net birbirine verilen cevaplar. Okuyucuyu boğmayan özet betimlemeler. Birinci tekilden anlatım; bu yüzden adamın beynindeyiz hissi uyandırıyor; bir nevi zihin okuyuculuk: bir üniversite gencinin bir parti gecesinde karşılaştığı iki yabancıyla yaşadıklarının üzerinden özet geçen düşünceleri, kendi kendine çözümlemeler.

Konuşmalar sizi alıp gidiyor, tartışmalarda sürükleniyorsunuz kelimelerle birlikte ve tartışmaların ateşinde sayfaların nasıl eridiğini farkedemiyorsunuz;

"Geçen gece Margot'yu çok etkilemişsin dedi.

Ben de ondan etkilendim, diye cevap verdim.

Born: Onun pek fazla konuşmadığını fark etmiş olmalısın.

Walker: İngilizcesi çok iyi değil. İnsanın zorlandığı bir dilde kendini ifade etmesi zordur.

Born: Fransızcası kusursuzdur ama Fransızca'yla da çok şey söylemez.

Walker: Olsun, sözcükler her şey demek değildir.

Born: Yazar olmayı hayal eden birinin ağzından bu yorumu duymak çok tuhaf.

Walker: Ben Margot'dan söz ediyorum."

"...ama şair olduğunu söyleyen bir çocuğa rastlıyor ve aklına ilk gelen sözcük açlıktan ölmek oluyor."

Konuşmalarda bilgece sözler;

"Hayat, oyalanmakla vakit kaybedilemeyecek kadar kısa."

"Sanat, mutlu azınlık içindir."

"...birinin sizi sevdiğini öğrendiğiniz zaman sizin de ilk tepkiniz onu sevmek olur."

"Eğer iyi geliyorsa iyidir."

Sözlerin insanlardaki tesirinin inanılmaz düşüncelere, hareketlere ve davranışlara aktarımı; dolaysız ve direk resmedicilik.

Çoğu konuda birbirine tamamen zıt karakterler; Born ve Walker. Born, çok değişik; kötü düşüncelerin uçlarında yaşayan, çoğunluğa aykırı, aykırı düşüncelerin de takipçisi. Walker, düzenden yana, iyinin taraftarı, değişikliğe karşı, tutucu. Margot; kendini değersiz hisseden biri imajı çizen, büyüklüğünü ufatan cinsel cezbediciliği yüksek, kelimeleriyle bocalayan ve sessizliğin canlı hali bir Fransız bayan.

Olaylardaki baskın "tesadüf oluş". Örneğin; tesadüfen karşılaşılan bir olayla ilkeleri yıkılan Walker; Born'un bir soyguncuyu öldürmesine şahit olup Born'un tehdidiyle polise herşeyi anlatmaktan vazgeçmesi. Fakat sonrasında bunu yenmesi ve herşeyi polise anlatması ancak Born çoktan Paris'e varmıştı. Sonuç Walker'ın ifadeleriyle;

"Born beni yenmişti. Bana, kendi hakkımdaki duygularımı kökten değiştiren bir şey göstermişti ve ömrümde ilk kez birinden nefret etmenin ne demek olduğunu anladım. Onu hiç bağışlamayacaktım- kendimi de hiç bağışlamayacaktım."

PART 2

Jim, ilk part yıllarında Walker'la geçen günlerini özet geçer ve bu zamandan yaklaşık kırk yıl sonra Walker, üniversite yıllarındaki arkadaşı Jim'le irtibat kurar.

"Onu rahatsız eden işin başlangıcı, yani baştan çıkarılmaya razı oluşu olmalıydı, ondan sonra da ömrü boyunca bu yüzden kendine işkence etmiş, hatta ölüme yaklaştığı günlerde bile geçmişe dönüp utancının hikayesini anlatmak zorunluluğunu duyacak kadar acı çekmişti."

"Dünyada adaletten çok şiir var."

Çok hoş; Jim'in iki bölümlü kitabının birinci bölümünü birinci ağızdan, iki bölümünü de birinci ağızdan yazmaya başladığını sonra bu hoşuna gitmeyince yazmayı bıraktığını, fakat sonra üçüncü tekil şahıs ağzıyla anlatmaya başlayınca kitabı bitirdiğini anlatıyor; kitabın anatomisi. Ve kitap içinde bir kitap. Birinci bölüm anlatıcısının ikinci ağızla kendi kitabı; çok güzel bir senaryo.

"...sokağın ortasında karşısına dikilip çıplak ellerinde boğarak öldürdüğün sahneleri..."

"Kitapları yanlış yerleştirmişsin, önce gelmesi gerekeni sonraya, ikinci olması gerekeni de birincinin yerine koymuşsun. Bay Goines kibirli bir tavırla, Bunu sakın bir daha yapmayın lütfen, diyor. Bir kitap yanlış yere konursa, yirmi yıl, belki daha fazla, hatta hiç bulunamayabilir."

Mektuplarla gelen kitabın bölümlerinde-İlkbahar ve Yaz- ikinci ağızdan Adam Walker'ın hayatı; ailesi ve ablasıyla ilişkisi, küçük kardeşinin doğumgünü, ensest ilişkisi, kütüphanedeki işi ve Paris'e yolculuk. Fakat burada yavaş ilerleme var, ağır çekim, bastıra bastıra olayların kelimeleştirilmesi, ezberlettirircesine gizli saklı tekrarlar. Damakta kalan; birbirine çok benzer olayların tekrar edilmiş tadı.

PART 3

İkinci part anlatıcısı anlatmaya devam ediyor; Walker'ın ölümü ve kitabının son partını Jim'e bırakması.

Sonbahar: üçüncü tekil şahıs ağzından Paris'te Walker. Walker, eski dostlarını görür ve yeni dostlar edinir. Bu sırada Walker'ın Born'dan Cedric Williams'ın intikamını alma planını aktifleşmiştir.

"Burası, tam şiir yazılacak türde bir oda, insanın ruhunu parçalayıp sürekli olarak kendi kendisiyle savaşmaya zorlayan türde bir oda."

Her insanın politik görüşü olduğuna inanırım, yazarımızınki gibi;

"Tutsaklara işkence yapmaktan. Bir seferinde Cezayir'de tutsaklara işkence yaptığını itiraf etti bana."

Walker'ın Sonbahar kısımıyla ilgili eleştiri ve gözlem yapılıyor. Kalan izlenim; yazar kendi mahkemesinde kendini sanık sandalyesine oturtuyor gibi.

PART 4

Walker Columbia'ya geri döner ve anlatıcımız bu sefer yaşadıklarını anlatmaya başlar; Walker'la Paris dönüşü karşılaşması, ablası Gwyn ve Gwyn'ın kitabı okuması.

Gwyn, ensest ilişkileri dışında herşeyin yazıldığı şekilde doğru olduğunu tasdik eder fakat yazılan ilişkinin tamamen uydurma ve bir fantezi olduğunu samimiyetle söyler.

Ve sanki yazarın itirafı Gwyn'ın teklifinde saklı; "Masumları korumak için adlar değiştirildi."

Kitabın sonuna doğru süpriz -açıklarsam esprisi kalmaz, okumanız ilerlerken şaşırın. Anlatıcımız, kitabı yayınlama konusunda fikrini pişrmek için dedektif rolüne girer.

Ardından Paris'e yolun düşmesi ve olaylarla ilgili daha fazla dedektiflikler. Sonunda çıkan doğru kısımlar. Ve beklenilmeyen bir son. Aslında güzel hazırlanmış son; yaptığının farkına vardığında yaptığının kitabın sonu olduğunu anlıyorsun.

"Belki de şu son altı yıldır çok fazla yalnız yaşadım. O yüzden bazen dünyayla ilgili düşüncelerimle dünyanın kendisini karıştırır oldum." Kitabın tüm kahramanları için geçerli mazeret.

-o-

Walker'ın kitabında olan gerçekten olanlar mı? Yoksa Walker, hayal dünyasında mı bizi gezdirdi? Kim yalan kim doğru söylüyor? Veya hangisi gerçek; uydulanlar mı gerçek olarak yansıtılanlar mı? Griye boyanmış bir takım olaylar.

Görünmeyen ne? Gerçek hayatların uydurma hikayelerde saklanması mı? Gerçek hayattan alıntılanan olaylar ve kişilerin uydurma hikayelerdeki kamuflaşlarından dolayı farkedilememesi mi? Görünmeyen ne/neydi?
Yazabilen tüm kahramanlar hayatlarıyla ilgili birşeyler yazıyorlar, anılarını paylaşıyorlar/paylaşmak istiyorlar. Fakat herkes gerçek değil uydurma isimlerin kullanılmasını ve bazı yerlerde uydurma olaylara yer verilmesini destekliyor. Sanki saklanan (yada kitabın başlığıyla görünmeyen) uydurmalar gölgesindeki gerçekler. Belki de kasıyorum...

Sonuç: akıcı ve insanı heyecanlandıran bir aşk ve/veya polisiye roman. Belki de aşk; çünkü karakterlerin hepsi birer aşık ve her aşk kendine özgü kozasında büyüyor. Yada görünmeyen aşk; elle tutamadığımız ama yüreğimizde saklı ve bizden başkasının his gözlerinin körlüğünden göremediği!
Tavsiyedir...

Carmen 3D

2011-04-21T16:52:00.000-07:00

Dört gösterimi varmış ve son gösterimin de olacağını öğrenince hemen bilet aldım; arka sıradaki son koltuktu.

Hayatımda canlı opera izlemedim. Canlısını göremedik, bari üç boyutlusunu deneyeyim dedim. Gittim, gördüm ,bayağı beğendim de.

Bayağı güzeldi. Tabii beyazperde birçok imkan sunuyor ama bir daha gösterdi ki gerçeği gibisi yok. Bu operayı canlı sahnesini izlemenin keyfinin farklı olacağına inanıyorum. Çünkü 3D izlerken öneğin sahnede tek kişi varken kamera zoom yapıp koca ekranda sadece onu gösteriyor; geri kalan sahnenin dizaynını gözardı ettiriyor. Halbuki oyun sahneyle bir bütündür, sahnenin dizaynı oyunu tamamlar, ek anlatımda bulunur, eksiğini kapatır, daha da güzelleştirir. Beyazperde oyunun sahne kanadını kırıp yaralı yapıyor, bu yüzden de güzellik, tam güzelliğiyle büyüleyemiyor. Hiç yoktan iyidir fikrine de katılıyorum, şuan hiç görmemiş olmak da vardı tabi.

20 dk'lık bir ara vardı ama oyun dört perdeden oluşuyor. Kalabalık bir kadro, muhteşem sesler ve biraz da cinsellik. Oyunun özellikle ilk sahneden "Habanera" çok güzeldi. Genel olarak hoştu. Belki çoğu yerde karşımıza çıkan erkeklerin "kadınların erkekleri baştan çıkardığı" kanısı tekrar işlenmiş olsa de farklı bir işçilikten dolayı beğeni kazanan bir operaydı.

İki kadın -Carmen ve Micaëla- ve iki erkek -Don José ve Escamillo. Micaëla, José'ye aşık olur. Başta José de Micaëla'ya aşık olur fakat sonradan Carmen' e vurulur çünkü Carmen'in güzelliğiyle birleşen aşkı José'yi de aşık etmiştir. Fakat sonrasında Carmen, José'nin onu sevdiğini inanmayarak "doğru zamanda" karşısına çıkan Escamillo'ya aşık olur. Escamillo da "doğru zamanda" ona aşık olmuştur. Fakat kıskançlıktan/aşkından Carmen'in artık kendisini sevmemesini kaldıramayan José, Carmen'i öldürür.
Mevzu üzerinde uzun uzun tartışabilecek bir konu. İzledikten sonra aklımda kalan en güzel dizeler Habanera'dan;

Love is a gypsy's child,

it has never known the law;

if you love me not, then I love you;

if I love you, you'd best beware!

İzlenir...puan: 7.8/10

2011-İzmir

2011-04-13T08:01:00.000-07:00

İnternetten aramalar sonucu gidilebilecek yerleri buldum ve Google Map'ten yerlerini tespit ettim. 23:50 arabası ile İzmir Otogar'a gidecektim fakat Selçuk'a geçmekle uğraşmamak için yarım saatte çantamı hazırlayarak 21:00 arabası ile Selçuk'a doğru yola çıktım.

Sabah 6 gibi vardım, etraf karanlık ve tüm dükkanlar kapalı. İsa Bey Camii'ne sığındım, imamın dediğine göre 10-12 sonra sabah camiiye gelen ilk kişi idim.

Müzenliğimin ardından yoldan geçen bir amcadan poğaça alıp açılmış bir kıraathanede çayla kahvaltımı yaptım. Saat 8 olmamıştı, dolayısıyla otogar etrafında gezilecek yerler henüz açılmamıştı. Otogardan Efes'e giden arabayla yola çıktım. Efes'e doğru bir yolun ağzında indim, 10-15 dk yürümeden sonra Efes açılmadan gelen ilk ziyaretçi idim.

Açıldıktan sonra yeni güneşin eşliğinde gezdim, gördüm fotoğraf çektim. Güneş doğarken Celsus kütüphanesini görmek eşsizdi.

Sonrasında Meryem Ana Evi'ne gidecektim fakat sadece taksi ile gidilebiliyordu ve taksi 15 tl yakıyordu. Git-gel 30 tl, dedim şimdilik olmaz. 300-400m uzaklıktaki 7 Uyuyanlar'a doğru yürümeye koyuldum, fakat tabelası olmasına rağmen kapısında kilit vardı.

Selçuk Otogar'a geri döndüm, şansıma Uğur Mumcu Sevgi Yolu'nu buldum. Ayrıca Arkeoloji Müzesi bu sokaktaydı, gezdim, gördüm, fotoğraf çektim ve bayağı beğendim. Kimler yok ki; Zeus, Marcus Aurelius, Bes, Eros, Artemis...Ayrıca alttaki ikinci resimdeki işleme çok ilginç geldi; bana teslis'i hatırlattı.

Sonrasında Artemis Tapınağı. Geriye sadece birkaç dikili taş ve bir su birikintisindeki taşlar yığınına dönüşmüş.

Ardından St. Jean Kilisesi'ne gittim. Yol üzerinde sağda 14.yy'da yapılma küçük bir Alparslan Mescidi var. Malum olduğu üzere kiliseden geriye sütunlar ve temeller ve St. Jean'ın mezarı kalmış. Fakat yüksek bir yerde. Ki oradan İsa Bey Camiinin avlusunu görebilirsiniz. Acayipti, ezan okunuyordu ve ben kiliseden onu dinliyordum. Farklı düşünceler geçti, zikretmeyeceğim.

Burada gezilecek yerler bitince otogara dönüp İzmir otogara doğru yola çıktım. 16:00 gibi Konak'ta idim. Belt-Israel Sinagog'unu buldum fakat kapalı idi. Kemeraltı çarşısı, Kestanepazarı Camii, Asansör -tek ve en güzel görüntü sağ tarafta kıyıyla birlikte kıvrılan yoldan akan trafikti-, Saat Kulesi, İlk Kurşun Anıtı, Konak Camii, Kordonboyu, Cumhuriyet Meydanı derken Alsancak'a geldim, 20:00 gibi otelimi bulup yerleştim.

O kadar yorgundum ki Ezel'i izlemeyi planlıyordum, açtım hatırladığım ilk sahnede Ezel vardı fakat sonrasında Ali'yi gördüm ve senaryonun içine rüya yerleştirdiklerini düşündüm(!). Yaklaşık 12 saat gibi bir uyumanın ardından 07:50'de kalktım, kahvaltı yaptım, otelden ayrıldım ve yakındaki Atatürk Müzesi'ne gidip gezdim, gördüm, fotoğraf çektim.

Aslında sabah ışıklarıyla Bergama'ya gitmeyi planlıyordum fakat imkansızdı. Sonrasında Konak'a döndüm, İncil'de geçen yedi kiliseden biri olan St. Polycorpe Kilisesi'ni buldum fakat kapalıydı, Agora'ya gittim buldum ve yine kapalıydı.

Otobüsle Otogar'a dönüp Bergama'ya doğru yola çıktım. Bergama'ya vardığımda saat 1 civarıydı. Paraya kıyarak taksiyle Akropol'a çıktım, gezdim, etkilendim, fotoğraf çektim. Gerçekten inanılmazdı. Tapınaklar, sütünlardaki işlemeler, yükseklik... Yükseklik fobisini yenebildiğim kadar duvarlara tırmanıp üstten fotoğrafını çekmeye çalıştım. Acropolis inanılmaz birşeydi, bana Mel Gibson'ın Apocalypto'sunda Tanrılarına sunmak için öldürdükleri insanların kafalarını bıraktıkları merdivenleri hatırlattı. Aşağı inişi yamaçtan yürüyerek yaptım ve neredeyse kimsenin uğramadığı küçük bir mozaik müzesine denk geldim. Yamaç boyu kalıntılar vardı, her tarafta bir taş duruyordu.

Küçücük, arabanın geçemeyeceği ve taşlardan döşenmiş ara sokaklara dalarak ana caddeye indim, simitle kıraathanede yemeğimi yedim. Sonrasında hemen yandaki Bazilika'ya geçtim. Büyük bir yapı fakat restorasyondan dolayı sadece etrafını dolaşabiliyorsunuz. Gezdim, gördüm, fotoğraf çektim. Bu Kızıl Avlu'nun başında iki yuvarlak kule var, birisi Kurtuluş Camii -Y. TARİHİ: 1950 yazıyor kapısında- yapılmış. Diğeri ise gezilecek turistik alana bırakılmış.

Şadırvan Camii, Allioni, Urla, Foça, Kadifekale ve Şirince planlarımda idi fakat gitmedim. Döndüm Selçuk otogarına, Ankara 20:00 arabası ile geri döndüm.

Benim için eğlenceli, heyecan verici ve zevkliydi. İlk kez tek başıma yola düştüm ve çok uzun süredir görmek istediğim bir yere gittim. Şimdiye kadar neredeydim diye pişmanlık duymadan diğerleri için de biran önce bir daha yola düşmeyi bekliyorum.

NOT:

1-gitmeden önce gideceğin yerlerin açılış/kapanış saatlerini öğren

2-gitmeden önce gideceğin yerlere uğrayan taşıma araçlarını öğren

3-gitmeden önce çok düşünme, GİT!!!

Nazım Hikmet Ran -Bence Simdi Sen de Herkes Gibisin

2011-04-09T22:45:00.000-07:00

kitabım ve arasında cümlelerin altını çizdiğim tükenmez kalem, kültabağı ve sigaramdan çıkan dumanı, adının yanında resmin, aklımda senle herkes arası gitgel, kulaklarımda nazım gözlerimde hüzün aklımda pişmanlık kalbimde mutluluk ruhumda yorgunluk bedenimde tembellik ve ben turgut özben..

Gözlerim gözünde aşkı seçmiyor
Onlardan kalbime sevda geçmiyor
Ben yordum ruhumu biraz da sen yor
Çünkü bence şimdi herkes gibisin

Yolunu beklerken daha dün gece
Kaçıyorum bugün senden gizlice
Kalbime baktım da işte iyice
Anladım ki sen de herkes gibisin

Büsbütün unuttum seni eminim
Maziye karıştı şimdi yeminim
Kalbimde senin için yok bile kinim
Bence sen de şimdi herkes gibisin

1918

   Gönlümle baş başa düşündüm demin;
     Artık bir sihirsiz nefes gibisin.
     Şimdi tâ içinde bomboş kalbimin
     Akisleri sönen bir ses gibisin.

     Mâziye karışıp sevda yeminim,
     Bir anda unuttum seni, eminim
     Kalbimde kalbine yok bile kinim
     Bence artık sen de herkes gibisin.

1920

Dr. Strangelove Or..."Peace Is Our Profession"

2011-04-09T16:44:00.000-07:00

Stanley Kubrick'in klasik'leşen Amerikan Ordusu'ndaki büyük korkunun ve kaygının getirdiği çılgınlığın sert bir mizahla bir güldürü havasında anlatımı. Peter Sellers, üç farklı karakteri; Albay Lionel Mandrake, Başkan Merkin Muffley ve Doktor Garipaşk, oynuyor.

Dialoglar garip ve absürd bir havada gerçekleşiyor. İnsanlar rahat ve çılgınca hareket ediyor. Özellikle askeri karakterler tamamen kafayı sıyırmış halde. Karakterler bu havadan payını almış şekilde. Olmaması gerekenler olan yerlerde. Özellikle son sahne; hedefe yollanan bomba üzerinde rodeo yapmak. Galiba filmin özet gayesi bu idi.
Kapitalist dünyanın ağırlığını çok iyi hissettiren dialog;

Albay Lionel Mandrake: Colonel: that Coca-Cola machine. I want you to shoot the lock off it. There may be some change in there.

Colonel Guano: That's private property.

Albay Lionel Mandrake: Colonel, can you possibly imagine what is gonna happen to you your frame, outlook, way of life and everything when they learn you have obstructed a telephone call to the president of U.S.? Can you imagine? Shoot it off! Shoot with the gun! That's what the bullets are for, you twit!

Colonel Guano: Okay. I'm gonna get your money for you.But if you don't get the president on the phone, know what's gonna happen?

Albay Lionel Mandrake: What?

Colonel Guano: You're gonna have to answer to the Coca-Cola Company.

Ya da General Jack Ripper'ın teorisi. Devreleri yanan beynin hezeyanları. Ardından bunun sebep olacağı koca bir savaş. Ama diğer yandan başka devresi arızalanmışın savaşı destekleme argumanı: 150 milyonun ölümüne 20 milyonun ölümünün tercihi.

Komik ya, ürettiği silahın kendi kendine ateşlemesini prgoramlayıp bunu engelleyici herhangi birşey dizayn edilmemesi, daha doğrusu ateşlenmiş silahı durdurmayı silahı ateşleyenin imkansızlaştırması.

Her bir göndermesiyle derinnnce düşünme sonrası "vaaay beah" dedirten siyah beyaz renkli bir film.

Akılda diğer kalanlardan derleme;

*Amerika'nın süpriz bir nükleer saldırıdan korunmak için 24 saat havada tuttuğu bombardıman uçak filosunun büyük miktarda nükleer bomba taşıması.

*Üst tarafından Kanat Hücum Planı R teyit edildikten sonra binbaşı King Kong'un kaskını kasaya koyup kasadan kovboy şapkasını alması.

*Binbaşı Kong'un konuşmasında "I reckon you wouldn't even be human beings if you didn't have strong personal feelings about nuclear combat." ifadesi.

*Albay Lionel Mandrake General Jack Ripper ile konuşurken "If a Russian attack was in progress we would certainly not be hearing civilian broadcasting." ifadesi.

*General Jack Ripper'ın "But today war is too important to be left to politicians." ifadesinden sonra toplantıda Başkan Muffley'in onayladığının ne olduğunu General Turgidson'ın ağzında çikletle hatırlatması.

*Uçaklar hedefe daha da yaklaşırken toplantıda geri çağrılmaları mevzu edilirken hala konuşmanın sürmesi.

*Rusya Başkanı'nın Amerika Başkanı'na mevzuyla alakalı olarak Halkın Merkezi Hava Savunma Komutanlığı'nı aramasını söylemesi.

*Başkan Muffley: "Gentlemen, you can't fight in here. This is the war room!"

*Dr. Strangelove: "it is not only possible, it is essential. That is the whole idea of this machine (doomsday machine), you know."

*General Turgidson: "Mr. President, I'm beginning to smell a big, fat, Commie rat."

*Dr. Strangelove'ın siyah eldivenli sağ elindekileri zorlayarak açık tenli sol eline alabilmesi.

*Dr. Strangelove'ın heyecanlı cevabında "Mr.President" yerine yer bulan "Mein Führer" ifadesi.

Düşlüyor Ölümünü Ruhi Bey

2011-04-04T19:38:00.000-07:00

Niye ölmemeli öyleyse

Yaşamak mutlu bir devinimse.

Ölüsünü bekliyor Ruhi Bey

Bir yanda Ruhi Bey bir yanda ölü

Ve görmemek ister gibi ölüyü

Oturmuş bir iskemleye.

Ben ki bir ölüyü beklemekle geçirdim geceyi

Bir ölüyü ve ölünün bütün inceliklerini.

Getirdiler beni sayrılar evine bir sabah

Asansörle yukarı çıkardılar

Tertemiz bir yatağa yatırdılar - ben böyle istedim böyle oldu -

Oda numaran 283'dü aklımda doğru kaldıysa

Pencereden tepeler görünüyordu, bulutlar ve birtakım kuşlarla devinen tepeler

Yakınımdan geçiyordu bazı kuşlar da

Beyaz bir saat asılıydı duvarda. Duvarın her yerinden

Bembeyaz saatler asılıydı

Ve her şey o kadar beyazdı ki, ayrıntılar

Yılların eklem yerlerini gösteriyordu sanki

Ve bütün eklem yerlerinde koskocaman bir ölü

Ruhi Beyin ölüsü

Hepsi de ur gibi beni

Sarmıştı ur gibi Ruhi Beyi

O gün sigara içtim akşama kadar

- İkinci gün aldılar sigaramı -

Ve saatler biraz sarardı

Sarardı bütün ayrıntılar.

Ve otuz sekizin altına düşmedi ateşim

Yataktan kalkamadım

O gece uyuyamadım sabaha kadar

Koridorlarda ayak sesleri, bağrışmalar

Kapı gıcırtıları ve acayip sesler

Bilmem böylece kaça çıktı beklediğim ölüler.

Üçüncü gün kan şişeleri, tüpler, serumlar

Doktorlar, hastabakıcılar

Aralıksız girip çıkmalar

Gidip gelmeler

Tepelerden pencereye akan kuşlar

Pencereye sıvanan kuşlar

Ve benim mutluluğumun altında

Kararıp yitti bütün ayrıntılar

Bir daha görünmedi

Ve artık hiç görünmeyen

Şişeler, tüpler, serumlar.

Ve o gün ilk defa ölüsünü gördü Ruhi Bey

Soğumuşgövdesini gördü

Donuk gözlerini, durmuş kalbini

Gördü neye benzerse bir ölü.

- Ben Ruhi Bey nasılım

- Mutlusunuz Ruhi Bey.

Yarın gazetelerde çıkacak ilanlarım

Ruhi Bey öldü

Bu ölüm töreninde mutlaka bulunacağım

Bir daha görmek için ölümü

Çelenkler yığılacak avluya

Ki benim sayısız ölülerime

Yaldızlı yapraklarını kıpırdatarak bakacaklar

Sevgiyle

Ve babam elinde gümüş kırbacıyla

Bir başına bir ölü

Annem bir limon görüntüsünün önünde giyinmiş ölümlüğünü

Ölüler halinde duracak onlar da

Dışımdaki ölüler, içimdeki ölüler

Bir alaşım halinde, donuk güneşin altında

Ve benim mutluluğumun altında

Akıp gidecek bütün kötülükler

Ölümün armaları gibi

Akıp gidecekler en sonunda

Niye ölmemeli öyleyse

Yaşamak mutlu bir devinimse.

KORO

(Çiçek sergicisi, meyhane garsonu, meyhane patronu, kürk tamircisi Yorgo,

Hayrünnisa, genelev kadını, otel katibi, cenaze kaldırıcısı Adem, akordeoncu

kadın, emekli postacı, vb.)

Çelenklerimizle geldik, yoktunuz

Ara sokaklarda, pasajlarda aradık, yoktunuz

Meyhanelere baktık, otellere sorduk, yoktunuz

Nerdesiniz, Ruhi Bey?

RUHİ BEY

O kadar bekledim ki, geliyorum

Ölümümü bekledim, geliyorum

Bir ölüyü ve ölünün bütün inceliklerini

Bekledim geliyorum.

Ben Ruhi Bey, mutlu olan Ruhi Bey

Ölümü gömdüm, geliyorum

Bir sonbahar günüydü, geliyorum

Güneşler buz gibiydi, geliyorum

Ve bütün kötülükler

Ölümün armaları gibiydi

Size anlatırım, geliyorum.

Hepsini, hepsini gömdüm, geliyorum

Havuzun kırık taşlarını - siz bilmezsiniz -

Limonluğu ve kırmızı konağı - siz bilmezsiniz -

Aynalarda kendini seven Ruhi Beyi - siz bilmezsiniz -

Ve bildiğiniz Ruhi Beyi -ya da pek bilmediğiniz -

Gömdüm ben, geliyorum.

KORO

İyi biliriz sizi biz, iyi biliriz

Nerdesiniz Ruhi Bey.

RUHİ BEY

Gömdüm hepsini, geliyorum

Bütün ölülerimi gömdüm, geliyorum.

KORO

Peki ya sonuç, Ruhi Bey, ya sonuç

Biz sizi tanımaz mıyız

Siz ne yaparsınız bundan sonra, biz ne yaparız

Bir bütünün parçalarıyız, bir bütünün parçalarıyız.

RUHİ BEY

Sonuç mu dediniz, ne dediniz, ne dediniz

Sonuç hiç gömülür mü, geliyorum

Ben yalnız ölülerimi gömdüm, geliyorum.

KORO

Doğrusu anlamıyoruz Ruhi Bey

Her insan biraz ölüdür

Biz ki bir bütünün parçalarıyız, biliriz

Her insan biraz ölüdür.

RUHİ BEY

İnsan yaşıyorken özgürdür

Yaklaştım iyice, geliyorum.

KORO

Her insan biraz ölüdür

Biz de biraz ölüyüz.

RUHİ BEY

Ölüler ki bir gün gömülür

İçimizdeki ölüler, dışımızdaki ölüler

İnsan yaşıyorken özgürdür

İnsan

yaşıyorken

özgürdür.

Edip Cansever

Rango

2011-03-11T13:34:00.000-08:00

Rango; bayağı iyi bir animasyon. Özellikle de seslendiren Johnny Deep olunca; perde arkasından seslendirmede de gerçekten mükemmel imiş.. Başlangıç biraz uzun tutulmuş. Kahramanımızın mesaj kaygılı kısmı bir müddet sonra başlayacaktır. Ve bu hikaye baykuşlarımızın güzel soundtrackları eşliğinde -ki filmden çıktığınızda beyninizde ilk bu müzikler tekrarlanacak- anlatılacaktır.
Rango bir yalan söyler fakat sonra kendisi de bu yalana inanır. Ancak bu inanış, yalanı gerçeğe benzetecek kadar Rango'da değişikliğe yol açar. Ve sonrasında Rango, aradığımız kahraman olur.
Zorlama bir mesaj kaygısı taşımadan, ortada bir süprizle -bana öyle geldi- yine en sonda kahramanımızın kazanması ve mesajın yerini bulmasıyla kahkahalar eşliğinde bitecek bir animasyon film.

-So you want something to believe in?
-Stay in school, eat your veggies, and burn all the books that ain't Shakespeare.
-No man can walk out on his own story

İzleyin, keyfini çıkarın...

Travis -Sing

2011-02-19T02:16:00.000-08:00

Baby, you've been going so crazy

Lately, nothing seems to be going right

So low, why do you have to get so low

You're so...

You've been waiting in the sun too long

But if you sing, sing, sing, sing, sing, sing

For the love you bring won't mean a thing

Unless you sing, sing, sing, sing

Colder, crying over your shoulder

Hold her, and tell her everythings gonna be fine

Surely, you've been going too hurry

Hurry, 'cos no one's gonna be stopped

Na na na na

But if you sing, sing, sing, sing, sing, sing

For the love you bring won't mean a thing

Unless you sing, sing, sing, sing

Uhhh...Ahh ahh...uhhh...

Baby, there's something going on today

But I say nothing, nothing, nothing

Nothing, nothing, nothing, nothing

But if you sing, sing, sing, sing, sing, sing

For the love you bring won't mean a thing

Unless you sing, sing, sing, sing

Ohh baby sing, sing, sing, sing, sing, sing

For the love you bring won't mean a thing

Unless you sing, sing, sing, sing

II nome della rosa'dan

2011-02-05T14:20:00.000-08:00

...

(William:) "Sen ateşli bir ruha sahipsin Ubertino, Tanrı sevgisinde olduğu kadar, kötülüğe duyduğun nefrette de. Benim söylemek istediğim şu: Meleklerin coşkusuyla Şeytan'ın coşkusu arasında az fark vardır; çünkü her zaman aşırı isteğin tutuşmasıyla doğarlar."

"Ama arada bir fark var, biliyorum!" dedi esinlenmiş Ubertino. "Demek istiyorsun ki, iyiyi istemekle kötüyü istemek arasında küçük bir adım vardır, çünkü söz konusu olan hep aynı isteği yönlendirmektir. Bu doğru. Fark nesnenin kendinde; nesne de açık seçik biçimde tanınabilir. Bu tarafta Tanrı, o tarafta Şeytan."

"Ben artık ayrım yapmayı bilmemekten korkuyorum, Ubertino..."...

Karınca (Neml)

2011-02-05T08:18:00.000-08:00

Kanuni Sultan Süleyman, Topkapı Sarayının bahçesindeki meyve ağaçlarına zarar veren karıncaların itlaf edilmesinin dinen caiz olup olmadığını Şeyhülislâm Ebussuud Efendi’ye şâhâne bir beyitle sorar:
"Dırahta ger ziyan etse karınca (dıraht: ağaç, ger: eğer)

Günâhı var mıdır ânı kırınca?"
Ebussuud Efendi, zamanın şeyhülislâmıdır. Kanuni’ye hoş görünmek için, karıncanın ölmesinden ne olur padişahım, diyebilirdi, fakat o, ince bir nükteyle şunu der:

"Yarın Hakk’ın dîvânına varınca

Süleyman’dan hakkın alır karınca."

Kanunî Sultan Süleyman, bu fetva üzerine düşüncesinden vaz geçer.

Ebussuud’un beytinde bir edebî sanat olan telmih yoluyla çeşitli hâdiselere atıfta bulunuluyor. Kur’an-ı Kerim’de bir surenin adıdır karınca (Neml). Bu sureden üç âyet:

17. Süleyman’ın, cinlerden, insanlardan ve kuşlardan meydana gelen orduları onun önünde toplandı. Hep birlikte düzenli olarak sevk ediliyorlardı.

18. Nihayet karınca vadisine geldikleri vakit bir karınca, “Ey karıncalar! Yuvalarınıza girin, Süleyman ve ordusu farkına varmadan sizi ezmesinler.” dedi.

19. Süleyman, onun bu sözüne tebessüm ile gülerek dedi ki:

“Ey Rabbim! Beni; bana ve ana-babama verdiğin nimetlere şükretmeye ve razı olacağın salih ameller işlemeye sevk et ve beni rahmetinle salih kullarının arasına kat!”

Ve karınca ile Hz. Süleyman’a dair iki menkıbe. İlk menkıbenin kaynağının yukarıdaki ayetler olduğu anlaşılıyor:

Hz. Süleyman (a.s.) bütün hayvanların dilinden anlamak gibi bir mucizeye sahipti. Hz. Süleyman, ordusuyla bir sefere giderken bir vadiye ulaştıklarında karınca beyi’nin diğer karıncalara, “Kaçın, Süleyman’ın orduları sizi ezmesin.” dediğini işitir. Hz. Süleyman tebessüm eder ve karıncaların beyini yanına çağırır. Karınca beyi, Hz. Süleyman’ın yanına eli boş gitmek istemediği için kendince değerli gördüğü bir çekirge budunu alarak Hz. Süleyman’ı ziyarete gider. Hz. Süleyman dua eder, but bereketlenir; bütün ordu yarısıyla doyar. Geri kalanını karınca beyi’ne iade eder ve ondan bir öğüt ister. Karınca da Süleyman Peygambere öğütler verir. Hz. Süleyman, karıncaya, “Ben peygamber olduğum hâlde sizi çiğneyeceğimi nasıl düşündün ve arkadaşlarına niçin kaçmalarını söyledin?” deyince, karınca da ona: “Karıncalar, senin debdebene dalıp da tespihlerini unuturlar diye söyledim.” cevabını verir.

…

Bir gün, Süleyman Peygamber, bir karıncaya bir yıllık yiyeceğinin miktarını sorar. Karınca da, “Bir buğday tanesi yerim.” şeklinde cevap verir. Cevabın doğru olup olmadığını kontrol etmek isteyen Hz. Süleyman karıncayı, bir buğday tanesi ile bir şişeye koyarak hava alacak şekilde şişeyi kapatır, sonra da bir yıl bekler. Müddeti dolunca, şişeyi açtığında bir de bakar ki karınca buğday tanesinin yarısını yemiş, yarısını da bırakmıştır. Hz. Süleyman karıncaya buğday tanesini tamamen neden yemediğini sorar. Karınca da: “Daha önce benim yiyeceğimi yüce Allah (c.c.) verirdi. Ben de, O’na güvenerek bir buğday tanesini tamam olarak yerdim; çünkü O, beni asla unutmaz ve ihmal etmezdi. Fakat bu işi sen üzerine alınca, doğrusu nihayet bu aciz bir insandır diye sana pek güvenemedim. Belki, beni unutup yiyeceğimi ihmal edebilirsin. O yüzden de bir yıllık yiyeceğimin yarısını yiyerek diğer yarısını ertesi yıla bıraktım.” şeklinde cevap verir.

"Bir olur adl-i ilâhîde Süleyman ile mûr Dergeh-i Hak’ta heman şah ile sâil birdir."

(Şehit Ali Paşa)

İzlenir:

Uprising -Muse

2011-01-11T03:56:00.000-08:00

Muse |MTV Music

Paranoia is in bloom,
The PR transmissions will resume
They'll try to, push drugs that keep us all dumbed down
And hope that, we will never see the truth around
(so come on)

Another promise, another seed
Another, packaged lie to keep us trapped in greed
And all the, Green belts wrapped around our minds
And endless, red tape to keep the truth confined
(so come on)

They will not force us
They will stop degrading us
They will not control us
We will be victorious
so come on

Interchanging mind control
Come let the, revolution takes its toll
If you could, flick the switch and open your third eye
You'd see that
We should never be afraid to die
(so come on)

Rise up and take the power back
It's time the fat cats had a heart attack
They know that their time's coming to an end
We have to unify and watch our flag ascend

They will not force us
They will stop degrading us
They will not enslave us
We will be victorious

They will not force us
They will stop degrading us
They can not control us
We will be victorious

(kaynak)

Yüzük Parmağı

2011-01-10T04:34:00.000-08:00

"Anatomi'de digitus medicinalis, the fourth finger, digitus annularis, digitus quartus, veya digitus IV olarak adlandırılır."

"László A. Magyar'a göre, değişik dillerde yüzük parmağının adı bir sihirli parmak antik inancını yansıtmaktadır. Bu,"isimsiz" olarak adlandırılmıştır." (kaynak)

"Sol elin yüzük parmağına evlilik işareti olarak yüzük takmak eski Mısır medeniyetine dayanıyor.Evlilik yüzüğünü ilk defa eski mısır prensesi Nefertiti takmıştır. Mısırlılara göre sol elin yüzük parmağı doğruca kalbe giden "vena amoris"i (aşk damarı) taşıyordu. Yüzük takmak mağara devrinde bile varmış. Hatta o zamanlar mağara adamları kadınları kendilerine yüzük şeklinde bir kelepçeyle bağlarlarmış kaçmasınlar diye. Kaçmayacağından emin olduklarında ise bırakırlarmış. Ardından saplardan yapılan ve yüzük parmağına geçirilen halkalar kullanılmış O yıllardaki tıbbın ne kadar ilerde olduğu ayrı bir tartışma konusudur ama yüzyıllar sonra anlaşılmıştır ki direk kalbe giden tek damar evlilik yüzüğünü taktığımız parmaktadır. Başka hiç bir parmağımızdan direk kalbe giden bir damar yoktur." (kaynak)

"Baş parmak, evebeynleri; işaret parmağı, kardeşleri ; orta parmak, kişinin kendisini ; yüzük parmağı, eşimizi, serçe parmağı ise çocukları simgelemekte olduğundan ortaya şöyle bir tablo çıkar; evebeynler, kardeşler ve çocuklar hayat sartları gereği kişinin yanında olmayabilir, kendi hayatlarını devam ettirebilir fakat eşler insana ömür boyu sıkıca bağlı kalırlar." (kaynak)

"Sondan ikinci parmagımız, yüzük parmagımız beş duyu organımızın ve bunun yanında altıncı duyumuz, sezgilerimizin merkezi olarak adlandırılan Ajna Chakra' nın temsilcisidir. Yüzük parmağımız evrensel elemetlerden toprak elementini ( Prithivi Tattva ) sembolize etmektedir."(kaynak)

Bir çok Avrupa dilinde yüzük parmağı:

Çekçe: prsteníček
Danca: ringfinger
Felemenkçe: ringvinger
İngilizce: ring finger
Fransızca: annulaire
Almanca: Ringfinger
İbranice:קמיצה
Macarca: gyűrűsujj
İzlandaca: baugfingur
İtalyanca: dito anulare
Latince: digitus annularis
Norveççe: ring(e)finger
Farsça:'انگشت انگشتری'
Lehçe: palec serdeczny
Portekizce: dedo anelar
Romence: degetul inelar
İspanyolca: dedo anular
İsveççe: ringfinger
Tamilce: Mothira Viral

Music Generator Sound -Website

2010-12-25T22:54:00.000-08:00

Geçenlerde StumbleUpon ile gezerken mOar! adlı bir siteye geldim, birçok flash oyun, gösterimden oluşuyor.

Hoşuma giden ise;16x16 karelerden oluşan bir karedeki küçük kareleri seçerek müzik, melodi, ses vs. yapabildiğiniz oyun. Bayağı bir eğlenceli. Deneyin!

The Funeral -Band Of Horses

2010-12-22T11:13:00.000-08:00

I'm coming up only to hold you under

I'm coming up only to show you wrong

And to know you is hard; we wonder

To know you all wrong; we warn.

Ooh, ooh

Really too late to call so, we wait for

Morning to wake you; it's all we got

To know me as hardly golden

Is to know me all wrong, they warn

At every occasion, I'll be ready for the funeral

At every occasion, once more, is called the funeral

Every occasion, know I'm ready for the funeral

At every occasion, oh, one million day funeral

I'm coming up only to show you down for,

I'm coming up only to show you wrong.

To the outside: the dead leaves, they're on the lawn

For they don't have trees to hang their own.

Çavdar Tarlasında Çocuklar -J.D. Salinger

2010-12-19T07:07:00.000-08:00

İyi güzel bir kitap. Ve hakkında söylenmesi gereken çok şey var. Fakat burada birçoğu dile getirildiği için sizi bu yazı ile başbaşa bırakıyorum. Eklemek istediğim;

"...gizli türden pasaklı..."

"İnsanlar size hiç inanmıyorlar zaten."

"...yarı yarıya aşık oluyorsunuz."

"Yemin ederim, ben deliyim."

"Aynı senin şimdiki durumunda, pek çok insan ahlaksal ve ruhsal sorunlarla karşılaşmış. Ne mutlu ki, bazıları bu sorunları yazmışlar."

Bu kitabın ismini işittiğimde aklıma; bir insanın beline gelecek kadar büyümüş buğdaylardan oluşan kocaman bir tarla ve bu tarlanın ortasında bir çocuk yukarıda uçan kuşlara bakarken bir sahne geliyor. Niyesini bilmiyorum ama öyle.

The Town -Ben Affleck

2010-12-18T16:31:00.000-08:00

Çoğunluğunun babadan gelen meslek olarak banka soymayı meslek edindiği Charlestown'da büyüyen Doug MacRay'ın bir soygunun ardından problem çıkarmaması için gözkulak olduğu banka müdürüne karşı başlayan aşkıyla var olan düzeninde yer alanların arasında sıkışıp kalmasını anlatan bir film.

Kurgu, senaryo ve oyunculuk açısından dört dörtlük bir film. Oscar'a aday olabilecek bir film, The Departed tarzı. Oyuncular gerçekten iyi performans sergilemişler. Mimikleriyle izleyicinin bilgi dağarcığını altüst edecek bir şey yok fakat karakterlerini oynarken sırıtmamışlar, uyum sağlamışlar. Yani oyunculukta taşlar yerlerine oturtulmuş. Kurgu peşpeşe dizilmiş dinamo taşları gibi.
Arada izleyicinin aklını bocalatacak veya "şimdi ne oldu lan" dedirtecek sahneler yok. Suyun akışı kadar kopuksuz bir ilerlemeye sahip film. Ve sonunu bulan bir şerit. Tek sorun, mevzunun orjinalitesinin düşüklüğü. Ancak bu kadar sıradana yakın konunun böyle güzel işlenmesi karşısında şikayetçi olmuyor ve tebrik edilmeyi hak ettiğini düşünüyorsunuz.

Dikkatimi çeken bir sahne: ajanlar süphelilerden bahsederken Ajan Adam Frawley; "Bu aptallardan biri İslamiyete geçmediği sürece 24 saat gözetim izni alamayız." diyor. Bayağı ilginç geldi; sanki İslamofobiden dolayı zan altında kalan insanların maruz kaldıkları bir durumdan tasvip etmeyen şekilde bahsediliyor. İyi. Son banka soygununda maskeleriyle kahramanlarımızı gören çocuk sahnesi bayağı bir mesaj içerikli olsa gerek. Hele biraz ilerisinde gelen polisin soyguncuları maske ve silahlarla görmesi fakat suratını başka yöne çevirmesi. Gülmemek elde değil.

Ve son olarak belirtmek isterim; gerçekten güzel bir son hazırlanmış. Filmin bittiği nokta, kurgunun güzelliğinin zirveye ulaştığı nokta. Akabinde gelen; "Ne kadar değişirsen değiş yine de yaptığın şeylerin bedelini ödersin."

Bu senenin en iyi filmlerinden biri olarak kesinlikle izlenmesi gereken bir film "this side or other".

(Kolaylık olsun diye; filmin sonunda çalan o güzel şarkı.)

Düştüysek Kalkarız -Yonca Lodi

2010-12-09T13:28:00.000-08:00

Böyle bir acıya,yürek nasıl dayanır
Nasıl alışır bilmem

Biliyorum senin de,aklın hep bende
Nasıl dersin gelmem
Kırıldın mı çok,yoruldun mu yoksa
Nedir esaslı neden?
Yarım kalamaz inan,bu aşk böyle
Yakalar kalbinden
Emin misin bu kadar kendinden
Ne zaman çıktın aşkın emrinden
Gurur mu onur mu, söyle bizi vurur mu?
Biz böyle severken

Düştüysek kalkarız, daha ölmedik ya
Büyük yeminlerden vazgeçip dönmedik ya
Benim bir günüm geçmez ki seni görmeden
Birtanem, bırakma kendini al kalbini gel hemen

kaynak

Wrestler -Darren Aronofsky

2010-12-07T15:21:00.000-08:00

Önceki zamanlarını hatalarla boğan ve işe yaramaz bir et parçasına dönüştüğünde doğru şeyler yapmak isterken hatalarının sevdikleriyle arasına engeller koyduğu, bu yüzden kaçsa da sonra yine döneceği evinde kendine özgü son vuruşuyla hayatına son noktayı koyan dramatik bir film.
Son güreşte İran ile ABD karşı karşıya gelmiş gibi bir lanse edilme olmuş. İlginç geldi, çünkü şu ana kadar izlediğim hiçbir filmde bayrakları dahi bir savaş alanında yanyana gelmemişti, burada üstüne kavga da eklenmiş.
İnsan seviyor, doğru şeyler yapıyor fakat hata yapmaktan da kendini alamıyor. Hatalar farkedilmeyince yığılıyor, sonrasında insanı yalnızlığa itiyor. Ardından doğru şeyler yapmak istediğinde seni yaptığın hatalar buluyor, ve sen hatalarının seni takibinden kaçmak ve artık hatalarınla birilerini kaybetmeden sevdiklerinle yaşamak istersin fakat olmuşlar seni tekrardan terk etmek istediğin çöplüğüne gönderir; aynen Baba'nın dediği gibi: "Tam çıkmaya çalıştığımda , beni tekrar içine çekiyorlar"
Sonu bayağı etkileyici olmuş. Kendi adıyla anılan hareketiyle bilerek ölüme atlamak...

Goriot Baba -Honore De Balzac

2010-12-01T10:49:00.000-08:00

Bir süre önce okuyup sıcağı sıcağına digital ortama aktarmaktan üşendiğim ama soğuk olacak olsa da bir gün aktarmayı başaracağım ümidini kaybetmediğim Goriot Baba ile ilgili biraz karalamaca...

Paris'te varlığı tahmin edilebilecekten kötü "her iki cinsten ve öbür insanlar için" bir pansiyonda cazip bir fiyatla toplumun kederli ve hüzünlü üyeleri kalmaktadır;

"Ne var ki otuz yıldan beri genç bir kimsenin oturduğu da olmamıştır burada; genç bir adamın böyle bir yerde oturması için, ailesinden çok az bir para alması gerekir."

Pansiyonun sahibi asık suratlı -"pansiyon da tam onun gibi bir insan ister"- Madame Vauquer, müşterilerinden Goriot Baba'ya abayı yakar fakat karşılık bulamaz. Fakir bir ailenin hukuk okuması için Paris'e yolladıkları oğulları Eugene de Restignac de akrabası Madame de Beauseant'nın yardımıyla sosyete dünyasına dalıp hızlıca rüyalarına -zengin ve başarılı birisi olmak- ulaşmak ister. Çünkü;

"Kısacası şiirsiz bir yoksulluk egemendir burada; çirkef değil, lekelerle, deliklerle, paçavralarla değil, saçak saçak bir çürümüşlükle belirlenen, tutumlu, özenli, lif lif olmuş bir yoksulluk."

Sosyete dünyasında ilk adım kendine bir bayan bulmaktır çünkü bayanlar diğer bayanların sahip olduğu baylara göz dikerler ve böylece kabul edilmiş olursun. Eugene, bayanın kim olacağını bulmuştur; Goriot Baba'nın;

"…ben kızlarımı Tanrı’nın dünyayı sevdiğinden daha çok severim, çünkü dünya Tanrı’dan güzel değil, benim kızlarımsa benden daha güzel."

diyecek kadar sevdiği kızlarından büyüğü Delphine. Fakat aynı pansiyonda kalan eski bir kürek mahkûmu olan şimdi ise içeridekilerin dışarıdaki işlerini gören Vautrin, zengin bir babanın tüm sevgisini sadece oğluna vermesinden ötürü bu mekânın bir diğer sakini olan genç güzel Victorine'in erkek kardeşini öldürdükten sonra Eugene ile Victorine'in evliliğiyle zengin olma planları kurar. Sonunda aranan Vautrin'i ispiyonlayan iki yaşlı pansiyon üyesi pansiyon sakinlerince kovulur ve Vautrin'in yakalanmasından dolayı planı da suya düşer, çok sevdiği kızlarını başucunda görmeden Goriot Baba ölür, Restignac yaşadığı tüm olaylardan sonra hukukunu okurken Paris'in de canına okumaya azmeder;

"Şimdi çık karşıma!"

Bir cümleyle kitap, toplumu her şeyiyle çerçeveleyen bir tablo ortaya koymaktadır ve sonuç; "Dünya rezil ve kötü."

Kitapta baskın duygu hüzündür. İnsanların hayatını hüzün basmıştır, yaşanılanlardan sonra değişmeyen tek şey hayatlarındaki hüznün baskınlığıdır. Kitapta önce toplumun fakir kısmından oluşan pansiyon müşterilerinin hayat hikâyeleri anlatılmaktadır, ardından zengin kısmını simgeleyen sosyete dünyası sakinlerinin yaşamlarına yer verilmektedir; böylece toplumun iki sınıfı arasında yaşam kalitesi bakımından kıyaslama yapılmaktadır. Sayfaları çevirirken bu iki sınıfın kendi içlerinde ve aralarında yaşanan vakalarına yer veriliyor, bir nevi toplum portresi çiziliyor; kötü durumda iğneleme yapan dost, her şeyini verenin akıbeti, maddiyatın aşk hayatına etkisi, babanın trajik ölümü, damat dramı, yüksekte kalma çabaları, sosyetenin çekememezliği, insan zaafı gösteriş merakı, duygularını ifade etmenin bedeli… Sonrasında fakirlikten kaçıp zenginliğe sıkışmaya çalışan kahramanımız Rastignac gözüyle bu iki dünyanın gerçek kimliği ifşa ediliyor. Yazar, olayları değerlendirirken kendi çıkarımlarından faydalanarak değerlendirmeler yapıp ardına bir öğüt yerleştirmiş.

Önce Goriot Baba hakkındaki kuruntularıyla insanlar su-i zan etmeye başlar fakat gerçekler aydınlandığında herkes ne kadar yanılmış olduğunu anlar ve sertleşmiş kalpler yumuşar.

Eugene, gençlik heyecanıyla nasıl olduğunu henüz bilmediği bir hayata hızlıca atılmak ister ve yazarımız Vautrin aracılığıyla Eugene’e 'sen yaşlılık nedir bilmezsin ama ben gençlik nedir bilirim’ tarzı bir nutuk çeker.

Yazar, yaşama dair gözlemlerini yer yer karakterlerin diliyle seslendirmiştir;

"Kimi insanların birlikte yaşadıkları kimselerden elde edebilecekleri hiçbir şey kalmamıştır da ondan belki; onlara ruhlarının boşluğunu gösterdikten sonra, gizliden gizliye, hiç hak etmedikleri bir sertlikle yargılandıklarını sezerler; ama pohpohlanmalardan yoksun kaldıkları ve buna yenilmez bir gereksinim duydukları ya da ilgileri bile bulunmayan nitelikleri taşıyormuş gibi görünmek isteğiyle yanıp tutuştukları için, bir gün gene gözden düşmek pahasına da olsa, yabancılardan saygı ya da sevgi göreceklerini umarlar."

Sonrasında da izlenimlerle ilgili izlenimini paylaşır;

"...ama edinilen izlenimler çabucak yenilip bitirilen, lezzetli bir meyvedir."

Yazar, genç kahramanımıza aşkı yaşatırken diğer kahramanlarla öğüt vermeyi de unutmuyor;

-"Yüreğimiz bir gömüdür, birden boşalttık mı battık demektir. Bir insanın beş parasız olmasını bağışlayamadığımız gibi, bir duygunun olduğu gibi ortaya dökülmesini de bağışlamayız."

-"Gerçek bir duygunuz olursa, bir gömü gibi saklayınız; hiçbir zaman sezdirmeyiniz, yoksa mahvolursunuz. Cellat olmaktan çıkar, kurban olursunuz."

-"Sonra sevebilirseniz sevin onu, yoksa yararlanın."

Yazar, Eugene'i Victorine ve Delphine arasında bırakarak hayattın amacına ulaştıran yolun meşruluğunu "Çin’de yaşlı bir memuru öldürerel zenginleşebilecek olsa, ne yapacağı" sorusuyla sorgulatır. İnsanların mutlu olma hırsıyla diğerlerine zarar verdikleri gözlemine ulaşır ve;

"Mutluluğumuz ayağımızın tabanıyla başımızın tepesi arasında olacaktır, dostum, mutluluğumuz isterse yılda bir milyon, isterse yüz Louis’ye mal olsun, içimizde hep aynı biçimde duyarız onu. Bundan da Çinli’nin yaşaması gerektiği sonucunu çıkarıyorum."

Goriot Baba'nın kızlarıyla ve Eugene'nin ailesiyle ilişkisini inceleyerek 'Babalar ve Oğullar'ı bulmak mümkündür. Ayrıca;

"Anıları feda etmek ne demektir, siz çocuklar bilmezsiniz! Ama sizin için neler feda edilmez ki?”

Bir annenin sesi;

“Çocuğuma vermek üzere servet dilerken, yoksulluğun ne demek olduğunu anladım."

Vautrin için hazırlanan son bir 'Sefiller' misalidir. Devletin kanunları onu kürek mahkûmluğuna hapsetmiş, sonrasında yine topluma zararlı olacağını düşünerek yakalama yoluna düşmüştür. Fakat yakalandıktan sonra yakalanmasında ispiyonculuk yapanlar pansiyondan kovulmakta ve herkes Vautrin'den iyi sözlerle bahsetmektedir. Hangisi gerçek Vautrin; kanunların zararlı gördüğü mü, insanların övgüyle bahsettiği mi?

Tüm kötülere rağmen toplumda gençler arasında saflığı bozulmamışlar –bir umut- vardır;

"Ama Eugene de Rastignac –buydu adı- mutsuzluğun baskısıyla çalışmaya alışmış olan, büyüklerinin kendisine bağladığı umudu daha küçük yaşta anlayan, öğrenimlerinin kendilerini nereye kadar götüreceğini önceden hesaplayıp meyvelerini ilk toplayanlar arasına girmek için onu toplumun gelecekteki devinimine uydurarak kendilerine iyi bir gelecek hazırlayan genç adamlardandı."

Diğeri ise; başkalarının babası hakkındaki kötü sözlerine affıyla başkaldıran ve genç güzel Victorine.

Başlangıçta yazar, direk niyetini ortaya koymuştur;

"Goriot Baba’nın sessiz mutsuzluklarını okuduktan sonra, duygusuzluğunuzu yazarın sırtına yükleyerek onu abartmacılıkla damgalayıp şiire kaçmakla suçlayacak, yemeğinizi iştahla yiyeceksiniz."

Ayrıca renksizleşen renklendirme telaşı;

"Dram diyoruz. Yaşadığımız bu gözü yaşlı edebiyat çağında, hem yalan yanlış, hem de gereğinden fazla kullanılması yüzünden, iyice gözden düşmüş olan bu sözü gene de kullanmak gerekiyor burada."

Asıl mesele yeğen;

"Kurumuş yürekler görmek mi daha ürkütücüdür, boşalmış kafatasları görmek mi, kim karar verebilir?"

Dipnot: Karşımızda duran yazar, hayatına yüz elli dolaylarında eser sıkıştırmak isterken 51 yaşında öldüğünde arkada irili ufaklı seksen sekiz anlatı bırakmıştır.

Vesselam ile...

The Social Network -David Fincher

2010-11-27T13:08:00.001-08:00

Mevzu facebook olunca -kullanmaktan ötürü- ilgimi çekiyor tabi. Ve David Fincher abimiz kalkıp dünyayı kavuran, artık hakkında bol bol tezler duyacağımız, istatiksel bilgilerde kullanıldığını göreceğimiz ve sahibini en genç milyarder yapan sitenin kuruluş hikayesini perdeye aktarmış. İyi de yapmış, güzel olmuş yani.
Oyuncular bayağı başarılı. Biraz belgesel tadı var ama öyle belgesel izler gibi de izlenecek birşey olmamış. Adrenalin yükselmiyor, azalmıyor da, ama bu durağanlık sıkmamış da.
Cool bir havada mevzuyu öğrenip filmi bitiriyorsunuz. Son hızlı gelmiş, mevzu satırlık yazılarla bitirilmiş. Doğrusu biraz daha uzun olsa idi sıkabilirdi.
Başlarda tahtıravallinin ortasında durulmak istenmiş gibi ancak ortadan hemen önce mevzu kahramanımızı hırsız diye etiketlemeye başlamış. Ama samimi bir hırsız, yani yalansız bir hırsız. Yapıyorsa birşey onu sezdiriyor da. Birşey diyorsa içten gibi, içinde kir yok. Fakat sözleri kazık atmasa da davranışları ve yaptıkları büyük kazıklar atıyor. Yanlış mı, filme bakarak haklı derim.
Çıkan sonuç; insanlarla olan networkun geniş ve kalitesinin yüksek olması büyük bir avantaj. Bazıları doğuştan şanslıdır, şanslı bir ailede doğmuş olmaktan ötürü. Bazıları ise akıllıdır, satranç tahtasında yapılması gereken sonraki hamleyi ve neyi nerede feda etmesi gerektiğini iyi bilir. Ayrıca üretkendirler, onların bir kısmına dahi de denir. Diğerleri girişkendirler, insanları etkilemesini iyi bilirler, var olan tek şeyleri malını iyi satabilmeleridir. Bir detay daha; hayatta alışılagelmiş gelen noktaları keşfedip kullanarak milyoner, zilyoner olunabilirmiş. Ayrıca her hikayenin arkasında bir başka hikaye mi yatar?
Mark amcamızın film sonrası aklından ilk geçenler neydi acaba? İzlemiş midir o da var ya. İzlediğini var sayarsak, sinirlenmiş midir yoksa eskilere dalıp bir toplama çıkarma işlemlerine mi girişmiştir filmin sloganını baz alarak?

New York'ta Beş Minare -Mahsun Kırmızıgül

2010-11-20T15:48:00.000-08:00

-Spoiler içerir-

Mahsun'un son filmini sinemada izlemek nasip oldu. Mahsun'un tarzını biliyorum; bir ana konu etrafında olabildiği kadar mevzudan bahsetmek istiyor. Çünkü belli ki güzel ülkede cereyan eden bazı yanlışlıkları ve hataları dertleniyor ve bunu göstermek istiyor kendi yöntemiyle. Ama bu sırada ana mevzuyu da yitirdiğini fark edemiyor, tarzının kötü olan tarafı da bu. Seyirci, filme başlarken kafasında çakan ana konuyu filmin sonunda hatırlayamıyor ve birçok konuya odaklanmış olmaktan ötürü filmin sonunda kafası karışık halde salonu terk ediyor. Yani fazla doğrudan bahsetmekten dolayı hiçbir şeyi doğru dürüst anlatabilmiş olamıyor Mahsun ağabeyimiz.

Bu filminin ilk fragmanı yayınlandığında olay olmuştu, çünkü bazı detaylar adı bahis konusu olduğunda hemen ülkenin gündemine oturan birini anımsatıyordu.

Ve 1999'da yaşanan olaylarda payı olanlar kendi düşüncelerindeki şekilde Amerika'da yaşayan muhteremden bahsedileceğini sandılar. Fakat film sürprizle bitince fragmanı haber yapanlar filmi es geçtiler. Onları da anlamak gerek.

Şöyle bir şey de var; filmdeki bazı detayların birini- hadi söyleyelim Hocaefendi'yi- işaret etmesi herşeyin ona isnat edilmesi gerektiğini çıkaramayız. Ve bu yüzden filmi eleştirenler de var. Yada Mahsun yanlış-mış. İyi de Mahsun'a göre de Mahsun'un yanlış gördükleri yanlış. Diyeceğim; herkesin yanlış gördüğü kendi penceresinden bakınca yanlıştır, bu 'Müslüman teröristler'in diğerleri için kafir, diğerlerinin de 'Müslüman terörist olamaz' demesi gibi. O kadar eksen kaymış ki artık doğrular yerine nereden bakıldığı asıl mesele olmuş, çağımızda gerçek doğrunun ne olduğu çok da umursanmıyor gibi.

Filmi anlatmayacağım fakat notlarımı paylaşacağım:

-Film Kışlalı cinayeti ile başlıyor. Cemaat yapmış olabileceği ihtimali değerlendirilirken böyle birşeyin cemaatin yapabilmiş olamayacağı düşünülüyor. Aklıma hemen Hablemitoğlu cinayeti geldi. Gönderme var gibime geldi.

-Polislerin mezuniyetleri için sıralandıklarında her sırada en önde bayan polis var. Niyesi var mı acaba?

-Bir mahalleye baskın yapılıyor ve baskına cüppeli ve sakallı gidiliyor. Ayrıca çarşaf giyinmiş silahlı polisler. Akla bir zamanlar yaşananları hatırlattı. Mahsun, sanki geçmişi toplamış, biraz derleyip sunmuş gibi.

-Baskında domuz bağıyla bağlanmış insanlar görülüyor. Akla zamanında Hizbullah'a karşı yapılan operasyonların ardından yapılan kazılarla ortaya çıkan görüntüler geliyor.

-Baskınla Türkiye'de dünyada 'Müslüman terörist' diye adlandırılan insanların varlığından haberdar oluyoruz. Sonrası sizin...

-Ülkülerle görüşülürken duvarda asılı olan "Tanrı Türkü korusun ve yüceltsin" bana Osman Yüksel Serdengeçti'yi hatırlattı: Tanrı Türk'ü, Allah bütün Müslümanları korusun...

-Türk polisi heryere sızmış gibi. Bayağı başarılı gösterilmiş ama Fırat'ı tam olarak anlayamamış.

-Harlem'e atıf yapılması bayağı ilginç olmuş :)

-Hacı Gümüş'ün etrafını siyahlar çevirmiş. Beyaz olanlar da Hristiyan. Niyekine?

-'O da insan' diyerek ayrımcılığa karşı durulmak istenmiş vurucu olacağı düşünülecek şekilde ama olmamış. Biraz daha dikkatli olunsaydı gerçekten vurucu olabilecek bir mevzu olmuş.

-Sonlara doğru AB yolunda yapılan reformlar övülmüş. Hele en son çok orijinal; Ergenekon'a atıf yapılmış direk.

Film hatasız diyemeyiz. Hatalı olan, daha iyi olabilecek kısımlar çok. Aklıma ilk gelen, hacımızın kızı bir Hristiyanla evleniyor. Biraz araştırmak gerekirdi.

Sonuç: Mahsun abimiz yine herşeye el atmış, son gelişmelerle birlikte bazı meseleler hakkında fikirlerini açıkça ortaya koymuş, dini anlayışına kadar. Tebrik etmek lazım, yine de idare edecekten daha iyi bir iş çıkarmış diyebiliriz.

Eminem - Not Afraid

2010-11-04T04:52:00.000-07:00

[Chorus]
I’m not afraid to take a stand
Everybody come take my hand
We’ll walk this road together, through the storm
Whatever weather, cold or warm
Just let you know that, you’re not alone
Hola if you feel that you’ve been down the same road

[Intro]
Yeah, It’s been a ride…
I guess i had to go to that place to get to this one
Now some of you might still be in that place
If you’re trying to get out, just follow me
I’ll get you there

[Verse 1]
You can try and read my lyrics off of this paper before I lay ‘em
But you won’t take the sting out these words before I say ‘em
Cause ain’t no way I’m let you stop me from causing mayhem
When I say ‘em or do something I do it, I don’t give a damn
What you think, I’m doing this for me, so f-ck the world
Feed it beans, it’s gassed up, if a thinks its stopping me
I’mma be what I set out to be, without a doubt undoubtedly
And all those who look down on me I’m tearing down your balcony
No if ands or buts don’t try to ask him why or how can he
From Infinite down to the last Relapse album he’s still sh*ttin,
Whether he’s on salary, paid hourly
Until he battles out or he sh*t just battles out of him
Whichever comes first, for better or worse
He’s married to the game, like a f*ck you for Christmas
His gift is a curse, forget the earth he’s got the urge
To pull his d*ck from the dirt and f*ck the whole Universe

[Chorus]

[Verse 2]
Ok quit playin’ with the scissors and sh*t, and cut the crap
I shouldn’t have to rhyme these words in the rhythm for you to know it’s a rap
You said you was king, you lied through your teeth
For that f*ck your feelings, instead of getting crowned you’re getting capped
And to the fans, I’ll never let you down again, I’m back
I promise to never go back on that promise, in fact
Let’s be honest, that last Relapse CD was “ehhhh”
Perhaps I ran them accents into the ground
Relax, I ain’t going back to that now
All I’m tryna say is get back, click-clack BLAOW
Cause I ain’t playin’ around
There’s a game called circle and I don’t know how
I’m way too up to back down
But I think I’m still tryna figure this crap out
Thought I had it mapped out but I guess I didn’t
This f*cking black cloud still follow’s me around
But it’s time to exercise these demons
These motherf*kers are doing jumping jacks now!

[Chorus]

[Bridge]
And I just can’t keep living this way
So starting today, I’m breaking out of this cage
I’m standing up, Imma face my demons
I’m manning up, Imma hold my ground
I’ve had enough, now I’m so fed up
Time to put my life back together right now

[Verse 3]
It was my decision to get clean, I did it for me
Admittedly I probably did it subliminally for you
So I could come back a brand new me, you helped see me through
And don’t even realise what you did, believe me you
I been through the ringer, but they can do little to the middle finger
I think I got a tear in my eye, I feel like the king of
My World, haters can make like bees with no stingers, and drop dead
No more beef flingers, no more drama from now on, I promise

To focus solely on handling my responsibility’s as a father
So I solemnly swear to always treat this roof like my daughters and raise it
You couldn’t lift a single shingle on it
Cause the way I feel, I’m strong enough to go to the club
Or the corner pub and lift the whole liquor counter up
Cause I’m raising the bar, I shoot for the moon
But I’m too busy gazing at stars, I feel amazing and

[Chorus]
I’m not afraid to take a stand
Everybody come take my hand
We’ll walk this road together, through the storm
Whatever weather, cold or warm
Just let you know that, you’re not alone
Holla if you feel that you’ve been down the same road

Edit: Behind Screen Day 1
Behind Screen Day 2

İrdelemece- Allah ve Tanrı

2010-10-29T20:05:00.000-07:00

Necip Fazıl Kısakürek'e sormuşlar:

-Üstad, kimileri Allah diyor, kimileri de tanrı. Bu iki isim arasında nasıl bir fark vardır, siz hangisinin kullanılmasını daha uygun görürsünüz?

Üstad cevap vermiş

-Allah tanrının belasını versin!

Yazılan Son Mektup

2010-10-29T18:36:00.000-07:00

Sizlere dargın değilim. Sizin ve diğer zevatın iplerinin hangi efendiler tarafından idare edildiğini biliyorum. Onlara da dargın değilim. Kellemi onlara götürdüğünüzde deyiniz ki, Adnan Menderes hürriyet uğruna koyduğu başını 17 sene evvel almadığınız için sizlere müteşekkirdir.
İdam edilmek için ortada hiçbir sebep yok. Ölüme kadar metanetle gittiğimi, silahların gölgesinde yaşayan kahraman efendilerinize acaba söyleyebilecek misiniz? Şunu da söyleyeyim ki, milletçe kazanılacak hürriyet mücadelesinde sizi ve efendinizi yine de 1950’de olduğu gibi kurtarabilirdim. Dirimden korkmayacaktınız. Ama şimdi milletle el ele vererek Adnan Menderes’in ölüsü ebediyete kadar sizi takip edecek ve bir gün sizi silip süpürecektir. Ama buna rağmen duam [bu kelimenin üzeri çizilip merhametim yapılmıştır] sizlerle beraberdir.

Adnan Menderes

Günlük - 27.10.2010

2010-10-27T12:19:00.000-07:00

Merhaba Günlük,

Öncelikle vaktinde görüşemeyeceğimizden ötürü şimdiden Cumhuriyet bayramın kutlu olsun.

Eh işte, idare ediyoruz durumları diyebiliriz benim için. Öyle böyle geçiyor günler ve biz de peşi sıra gidiyoruz.

Kitap okumaya bir haftalık ara vermiştim. Fakat kitap okumayınca sanki daralıyorum, beni bağlıyorlar, kafese koyuyorlar. Halbuki her okuduğum sayfa bağın bir düğümünü, hapishanenin demirliklerinden bir demiri söküyor ve beni özgürleştiriyor. Tekrardan okumaya başlayacağım. Siparişim geldi, Cemil Meriç önerisiyle Balzac günleri yapmayı planlıyorum. Goriot Baba ile başlayacağım, Vadideki Zambak'la devam, ötesi henüz planlanmadı. Kesin liste'mde birkaç kitap var, onları da bir ara alıp okumak istiyorum, Camus'un Yabancı'sı, Dante'nin İlahi Komedya'sı, Montaigne'den Denemeler falan.

Dizi serime Hatırla Sevgili'yi de eklemeye karar verdim. Sayın "silenceness" vakt-i zamanında bayağı överdi, tavsiyesine kulak vermeye karar verdim. Bu sene ile birlikte bayağı ingilizce dizi izlemiş oldum halbuki KV, Ezel, Yağmurdan Sonra, Avrupa Yakası haricinde listemde Türk dizisi yok. Bir tane ekleme vakti gelmiştir.

Pink Floyd'u keşfetmek için yola çıkıyorum. En iyi albumü "The Wall" olarak gösteriliyor, hatta gelmiş geçmiş en iyi 100 albumden birisi. Ama ben tüm albumlerini arşivlemek istiyorum. Şu aralar tek tek indirmeye başladım.

7 ders almanın çilesi öncelerine oranla etkisini daha çok gösteriyor. Ya ben biraz okulla alaka kurdum yada okul bu sene bir başka. Doğrusu aldığım derslerin hiçbiri kolay değil. Projesi, labı, quizi, ödevi, sınavı derken takvim tamamen doluyor. Şimdiden yoruldum, tatil bekliyorum. Fırsat çıktığı an ver elini Ankara dışına valla.

Geçen hafta sonu bir taşla üç ilki vurdum; ilkkez Ankara'dan İstanbul'a bir maç için gittim, Saraçoğlu'unun kapısından içeri girip tribünde yerimi aldım, bir derbiye canlı tanıklık ettim. Buradaki Bilkent Fenerliler'le birlikte gittik. İyi, güzeldi, hoştu, tabi 10 yıllık geleneğe bir halka daha eklese idik daha hoş olurdu. Karşı tarafın futbolcularının kamerada gözükmeyen çirkefliklerini görmek hiç güzel olmadı, az olan hüsn-ü zannım da kaybolup gitti. En büyük hayalim, burada veya dışarıda Şampiyonlar Ligi finali izlemek. Ayrıca karar verdim; eğer imkanım olur dışarılara çıkarsam kesin bir futbol maçına gideceğim. İnsanların bağlılıklarını, telaşlarını ve aşırılıklarına da tanık olabiliyorsunuz. Çok farklı. Tahminimden öte bir hava vardı. Ben daha düşük dozda bir ateşlilik düşünürdüm ama meğerse adamlar yanıyormuş. Herneyse, tafartarlık ve ben ayrı bir mevzu ama yine de bitmez bizim Fener aşkımız :)

Hep yakınlarda bowling olduğunu duyuyordum ama 4+ senedir gitmemiştim. Geçenlerde gittim, bayağı hoş oldu. Kulüpteki arkadaşlarla birlikte gittik, yedik, içtik, eğlendik, güzel bir akşam oldu. Dışarılara zaman ayırmayı özlemişim.

Daha önce de canımı sıkan ve bugünlerde sık karşılaştığım bir vaka var: kendini düşünme. Özellikle Bilkent'te bunun zirvede olduğunu düşünüyorum. Oranlarla konuşmak istemiyorum. Fakat çoğunluk, arkadaşlığını çıkara dayandırıyor. Yani eğer bir fayda gelmiyorsa ne selam var ne sabah. Fayda kazanırken karşı taraf kaybetmiş, kimsenin umrunda olmuyor. Adam güzel maskeli yüzü ile yardım istiyor ama sen ne durumdasın umrunda değil. Senin de o konuda veya başka konuda yardıma ihtiyacın varmış veya seni engelliyormuş, yahut sana zararı varmış, kâr etmez; önemli olan mevzu onun kazanç sağlaması. Kan emiciler gibi; kanını emdiğinin kendisini değil sadece kanını umursuyor. Velhasıl kelam, radikal yasa dönemi yakın. Kaybım mı olur, hiç umrumda değil. Umrumda olan, insanların beni umursayıp umursamadıkları. Beni ne olarak gördükleri; sömürebilecekleri biri mi yoksa gerçek bir arkadaş mı. Gerçek arkadaşa can kurban ama diğerine...(resim bu konuya binaen)

Elveda.

Toy Story 3

2010-10-23T07:13:00.000-07:00

Pixar şovuna devam etmiş. Kusursuzluk, ayrıntılara dikkat, hayatımızda bazen önemini yitirdiğimiz etrafımızdaki eşyalar arasına sıkıştırılmış bir hikaye: Toy Story 3.

Animasyonlar, ilk bakışta çocuklar için gelir fakat Pixar'ın en sevdiğim özelliği budur; çocukluk kahramanlarımızla büyükler için masallar. İngilizlerin deyimi ile "amazing".

Tabi klasik Amerikan ürünü olma özelliği de var; mesajlar, üstü kapalı göndermeler falan. Örneğin bu filmde kötülerin sonunun kötü olduğu mesajı; unutulmamış ve bir şekilde ifade etmeye yer verilmiş. Özellikle ABD'nin son yıllarda peşpeşe yaptığı savaşlardan ötürü her askerin olduğu filmde yapımcı bir gönderme veya asker ve askerin işlevi hakkında fikrini belirtmelerle karşılaşıyoruz. Burada çok göze sokulmamış. En güzel mesaj ise başa gelen onca kötülükten ötürü somurtarak hayata devam etmenin anlamı yoktur, en güzeli, doğrusu ve mantıklısı anın keyfini sürmektir. Arada bir geçmişe sünger çekmek iyidir iyi. Diğer temel konu -ki filmin konusudur benim kanaatimce- önyargıları yıkmak ve ikinci bir şans tanımak. Belki de kötü sandıklarımız sandığımız kadar kötü değiller. Eklemeliyim ki arkadaşlık herkese lazım arkadaş! Ve son olarak eylem sonucu gelen değişimin getireceği iyi sonuçlar. Filmin sonunda, ortalarında yüreğimize korkular salan Sunnyshine çocuk yuvasında artık oyuncaklar güle oynaya işlerini yapmaktadırlar.

Wall-E, Cars, Madagaskar, Ice Age'leri sevmiş her kimse bu filmi de sevecektir.

Kid Cudi - Pursuit Of Happiness

2010-10-19T11:46:00.000-07:00

Crush a bit, little bit, roll it up, take a hit
Feelin' lit, feelin' light, 2 a.m. summer night
I don't care, hand on the wheel
Drivin' drunk, I'm doin' my thing
Rollin' in the Midwest side and out
Livin' my life, gettin' out dreams
People told me slow my roll,
I'm screaming out, fuck that
Imma do just what I want,
Lookin' ahead, no turnin' back
If I fall, if I die, I know I lived it to the fullest
If I fall, if I die, I know I lived and missed some bullets

I'm on the pursuit of happiness and I know,
Everything that shine ain't always gonna be gold, and
I'll be fine once I get it
I'll be good (x2)

Tell me what you know about dreamin' (dreamin')
You don't really know about nothin' (nothin')
Tell me what you know about them night terrors, every night
5 a.m., cold sweats, wakin' up, to the sky
Tell me what you know about dreams, dreams
Tell me what you know about night terrors, nothin'
You don't really care about the trials of tomorrow
Rather lay awake in the bed full of sorrow

I'm on the pursuit of happiness and I know,
Everything that shine ain't always gonna be gold, and
I'll be fine once i get it
I'll be good (x2)

I'm on the pursuit of happiness and I know,
Everything that shine ain't always gonna be gold
I'll be fine once I get it
I'll be good

I'm on the pursuit of happiness and I know,
Everything that shine ain't always gonna be gold, and
I'll be fine once I get it
I'll be good (x2)

I'm on the pursuit of happiness, yeah
If I don't get it, I'll be, good

(Uhhh.)
(Ah, man)
(Uhh, Aight, Uhh)
(Rooms spinnin', rooms spinnin')
(Matt, Julie, wait)
(Oh my god, why did I drink so much and smoke so much? Ah)
(Uhh fuck)
Lyrics

Nurullah Genç İle 'Yağmur'

2010-10-18T11:18:00.000-07:00

"İnsanlar, içimde bitmeyen sancı

İnsanlar, tuhaf mı tuhaf, yabancı"

En fazla işlenen mevzu "hüzün". Her yerde hüzün, içinde, dışında, yediğinde, içtiğinde, gördüğünde, dokunduğunda, yitirdiğinde, düşüncesinde...Etrafını hüzün kaplamış. Hüzün yalnızlığının arkadaşı olmuş. Hüzün aslında her şeyi olmuş. O kadar çok kullanıyor ki "hüzün"ü, sanırsınız hüzün olmasa hiçbir şey.

"Sensiz olmak mıdır hep alınyazım

Bilmek istiyorum, bilmiyorum"

Sonrasında "sevda" geliyor. Sevda sarmış yürek evini, yakmış kül etmiş. Ve ev sahibi ateşi kovup kovmamakta kararsız. Şiirlerde aşk kokusu var. Fakat mecazi mi gerçek mi o sizin yorumlamanıza kalıyor.
Bir kısmında net. Ancak çoğunluk çift taraflı gömlek giyiyor. Her ikisine de yorabilirsiniz çünkü uhrevi kokular da geliyor.

"Gönlümün mahzenine çekildim; biçareyim

Sevgiyi de, aşkı da unuttum; avareyim"

Çoğunlukla basit ve sade ifadeler. Doğada var olanlarla özleştirilmiş yüreğin tepinmeleri ve gözün özlemleri. Sözler düz, dolambaçlı yollara sokulmamış gibi. Bir kısmında asıl söylenmek istenen kelime yerine bir başka sözcük/sözcükler kullanılmış. Diğer ifadesiyle ne anlamak isterseniz onu anlayabilirsiniz. Bazılarında ifadelerin aralara serpilmiş derin kuyulu kelimeler "acaba burada ne var da ben neyi kaçırıyorum" diüşüncesi hasıl ediyor. Eğer geri çekilip bakarsanız bir şeyleri derinlik kazandırarak söyleme yada anlamların üstüne kalın örtüler örtme yok. Ama şairin yazarkenki ruh haletinden de bihaberim, belki de üstten dibi yakın görünen dipsiz kuyu.

"Söyle, niye penceren yine bomboştu bugün"

"Doğmamış Çocuğa Mektup"da da olduğu gibi, hayata pembe panjurlu bir pencereden bakmak yok; gerçeklik ve yaşanan doğrular: bunaltan yaşam, ezilmenin varlığı, mutluymuş gibi gülmek, insanlara aldanmak vs. Bir ümit aşılama yada güzel bir resimle olumlu taraflara odaklanma yok. Kötülerden güzel ifadelerle bahsediliyor.

"SİTEM

Benden anlamadın, şiirden anla

Senin gülüşünle yaşadığımı

Akşamı ettiğim senden kalanla

Sabaha seninle başladığımı

Benden anlamadın, şiirden anla"

Kitap bittiğinde Efendi'ye aşkın baskınlığını hissedeceksiniz. Bunu en iyi kitabın adını aldığı adaşı şiirde görürsünüz. Zaten şair de kendi ifadeleriyle Naat-ı Şerif olduğunu söyler. Okumanız/dinlemeniz tavsiyemizdir. Ben Dursun Ali Erzincanlı yorumunu tercih ediyorum. Çünkü ben bu şiire yıllar öncesinde çocuk kalbimle gönül vermiştim. Yağmur -Dursun Ali Erzincanlı buradan dinleyebilirsiniz...Bu şiiri yorumlamak ayrı bir yazının konusu olur.
Ah can ah...